Гуфт мардии мардро аз аҳли роз

گفت مردی مرد را از اهل راز

Парда шуд аз олами асрори боз

پرده شد از عالم اسرار باز

Ҳотифӣ дар ҳол гуфт эй пери зуд

هاتفی در حال گفت ای پیر زود

Ҳарчӣ май хоҳӣ ба хоҳу гири зуд

هرچه می‌خواهی به خواه و گیر زود

Пери гуфто ман бидидам конбё

پیر گفتا من بدیدم کانبیا

Мубтало буданд доим дар бало

مبتلا بودند دایم در بلا

Ҳар куҷои ранҷу балое беш буд

هر کجا رنج و بلایی بیش بود

Анбиёро он ҳама дар пеш буд

انبیا را آن همه در پیش بود

Анбиёро чун бало омад насиб

انبیا را چون بلا آمد نصیب

Кӣ расад роҳати бад-ӣни пери ғариб

کی رسد راحت بدین پیر غریب

Ман на иззат хоҳам ва на хоре

من نه عزت خواهم و نه خواریی

Кош дар аҷз худам бигзоре

کاش در عجز خودم بگذاریی

Чун насиби меҳтарон дар дасту ранҷ

چون نصیب مهتران در دست و رنج

Кеҳтаронро кӣ тавонад буд ганҷ

کهتران را کی تواند بود گنج

Анбиё буданд сари ғавғои кор

انبیا بودند سر غوغای کار

Ман надорам тоб , даст аз ман бидор

من ندارم تاب، دست از من بدار

Ҳарч гуфтам аз миёни худ чаҳ суд

هرچ گفتم از میان خود چه سود

То туро корӣ науфтад зон чаҳ суд

تا ترا کاری نیفتد زان چه سود

Гарчи дар баҳри хатари афтода Эй

گرچه در بحر خطر افتاده‌ای

Ҳамчуи Кебекии болу пурафтода Эй

همچو کبکی بال و پرافتاده‌ای

Аз наҳангу қаър агар огоҳе

از نهنگ و قعر اگر آگاهیی

Кӣ сулӯки ин чунин раҳи хоҳе

کی سلوک این چنین ره خواهیی

Аввал аз пиндори Монӣ бе қарор

اول از پندار مانی بی‌قرار

Чун дроФтии ҷон кӣ оре бо канор

چون درافتی جان کی آری با کنار