Як шабии маъшӯқи Тӯс , он баҳри роз

یک شبی معشوق طوس، آن بحر راز

Бо мурӣдӣ гуфт доим дар гудоз

با مریدی گفت دایم در گداز

То чу андари ишқи бгдозии тамом

تا چو اندر عشق بگدازی تمام

Пас шӯй аз заъф чун мӯеи мудом

پس شوی از ضعف چون مویی مدام

Чун шавад шахси ту чун мӯе назор

چون شود شخص تو چون مویی نزار

Ҷойгоҳӣ созадат дар зулфи ёр

جایگاهی سازدت در زلف یار

Ҳрк чун мӯе шавад дар кӯй ӯ

هرک چون مویی شود در کوی او

Бешак ӯ мӯе шавад дар мӯӣ ӯ

بی شک او مویی شود در موی او

Гар ту ҳастӣ роҳи байну дидаи вар

گر تو هستی راه بین و دیده ور

Мӯӣ дар мӯии ин чунин байни дрнгр

موی در موی این چنین بین درنگر

Гар сар мӯе бимонад аз худят

گر سر مویی بماند از خودیت

Ҳафт дӯзах сар барояд аз бадят

هفت دوزخ سر برآید از بدیت