Пок динӣ кард аз нурии савол

پاک دینی کرد از نوری سؤال

Гуфт раҳ чун хезад аз мо то висол

گفت ره چون خیزد از ما تا وصال

Гуфт моро ҳар ду дарёи нору нур

گفت ما را هر دو دریا نار و نور

намебибояд рафт роҳи даври давр

می‌بباید رفت راه دور دور

Чун кунӣ ин ҳафт дарёи бози пас

چون کنی این هفت دریا باز پس

Моҳе ҷазбат кунад дар як нафас

ماهیی جذبت کند در یک نفس

Моҳе каз сина чун дам баркашид

ماهیی کز سینه چون دم برکشید

Аввалин ва охиринро дркшид

اولین و آخرین را درکشید

Ҳаст ҳутӣ на сараши пайдо на пой

هست حوتی نه سرش پیدا نه پای

Дармиёни баҳри истиғноаши ҷой

درمیان بحر استغناش جای

Чун наҳанги осои ду олами дркшд

چون نهنگ آسا دو عالم درکشد

Халқро куллӣ ба як дами дркшд

خلق را کلی به یک دم درکشد