Ошиқӣ аз фарти ишқи ошуфта буд

عاشقی از فرط عشق آشفته بود

Бар сари хокии бзории хуфта буд

بر سر خاکی بزاری خفته بود

Рафт маъшӯқаш ба болинаши фароз

رفت معشوقش به بالینش فراز

Дид ӯро хуфтаи вази худ рафтаи боз

دید او را خفته وز خود رفته باز

Рқъаҳ эй бнбшти чусту лоиқ ӯ

رقعه‌ای بنبشت چست و لایق او

Басти он бар остини ошиқ ӯ

بست آن بر آستین عاشق او

Ошиқаш аз хоб чун бедор шуд

عاشقش از خواب چون بیدار شد

Рқъаҳ бархонад ва бирав хӯн бор шуд

رقعه برخواند و برو خون بار شد

Ин навишта буд к-эй мард хамӯш

این نوشته بود کای مرد خموش

Хез агар бозоргонии сими гӯш

خیز اگر بازارگانی سیم کوش

Вари ту марди зоҳидӣ , шаб зинда бош

ور تو مرد زاهدی، شب زنده باش

Бандагӣ кун то ба рӯз ва банда бош

بندگی کن تا به روز و بنده باش

Вар ту ҳастӣ марди ошиқ , шарми дор

ور تو هستی مرد عاشق، شرم‌دار

Хобро бо дидаи ошиқ чаҳ кор

خواب را با دیدهٔ عاشق چه کار

Марди ошиқ бод паймоед ба рӯз

مرد عاشق باد پیماید به روز

Шаби ҳама маҳтоб паймоед зи сӯз

شب همه مهتاب پیماید ز سوز

Чун ту на инӣ на он , эй бе фурӯғ

چون تو نه اینی نه آن، ای بی‌فروغ

намемазан дар ишқи мо лофи дурӯғ

می‌مزن در عشق ما لاف دروغ

Гар бихуфтад ошиқии ҷуз дар кафан

گر بخفتد عاشقی جز در کفن

Ошиқаш гӯям , вале бар хештан

عاشقش گویم، ولی بر خویشتن

Чун ту дар ишқ аз сар ҷаҳл омадӣ

چون تو در عشق از سر جهل آمدی

Хоби хуши бодат ки ноаҳл омадӣ

خواب خوش بادت که نااهل آمدی