Посбонӣ буд ошиқи гашти зор

پاسبانی بود عاشق گشت زار

Рӯзу шаб бехоб буд ва бе қарор

روز و شب بی‌خواب بود و بی‌قرار

Ҳам дамӣ бо ошиқ бехоб гуфт

هم دمی با عاشق بی‌خواب گفت

Кохр эй бе хоби як дам шаб бихуфт

کاخر ای بی‌خواب یک دم شب بخفت

Гуфт шуд бо посбонии ишқи ёр

گفت شد با پاسبانی عشق یار

Хоб кӣ ояд касеро зини ду кор

خواب کی آید کسی را زین دو کار

Посбонро хоб кӣ лоиқ буд

پاسبان را خواب کی لایق بود

Хоссаи марди посбони ошиқ буд

خاصه مرد پاسبان عاشق بود

Чун чунин сарбозе дар сар бибаст

چون چنین سربازیی در سر ببست

Буд он ин як бар он дигар бибаст

بود آن این یک بر آن دیگر ببست

Ман чигуна хоб ёбам андакӣ

من چگونه خواب یابم اندکی

Вом натавон кардан ин хоб аз яке

وام نتوان کردن این خواب از یکی

Ҳар шабами ишқ имтиҳонӣ ме кунад

هر شبم عشق امتحانی می‌کند

Посбонро посбонӣ ме кунад

پاسبان را پاسبانی می‌کند

Гоҳ мерафтӣ ва чӯбак ме задӣ

گاه می‌رفتی و چوبک می‌زدی

Гуҳи зи ғам бар рӯй ва торак ме задӣ

گه ز غم بر روی و تارک می‌زدی

Гар бихуфтӣ як дами он бехобу хур

گر بخفتی یک دم آن بی‌خواب و خور

Ишқ дидяш он замони хобӣ дигар

عشق دیدیش آن زمان خوابی دگر

Ҷумлаи шаби халқро нагузоштӣ

جملهٔ شب خلق را نگذاشتی

То бхФтндии фиғони бардоштӣ

تا بخفتندی فغان برداشتی

Дӯстӣ гуфташ ки эй дар табу тоб

دوستی گفتش که‌ای در تب و تاب

Ҷумла шаб нестат як лаҳзаи хоб

جملهٔ شب نیستت یک لحظه خواب

Гуфт марди посбонро хоб нест

گفت مرد پاسبان را خواب نیست

Рӯй ошиқро ба ҷузи ашк об нест

روی عاشق را به جز اشک آب نیست

Посбонро кор бехобӣ буд

پاسبان را کار بی‌خوابی بود

Ошиқонро рӯй беобӣ буд

عاشقان را روی بی‌آبی بود

Чун зи ҷои хоб об ояд бурун

چون ز جای خواب آب آید برون

Кӣ буд мумкин ки хоб ояд бурун

کی بود ممکن که خواب آید برون

Ошиқӣу посбонии ёршд

عاشقی و پاسبانی یارشد

Хоби зи чашмаш ба дарё бор шуд

خواب ز چشمش به دریا بار شد

Посбонро ошиқии нағзи аўФтод

پاسبان را عاشقی نغز اوفتاد

Кор бехобяш дар мағзи аўФтод

کار بی‌خوابیش در مغز اوفتاد

Май мхсб эй мард агар ҷӯянда Эй

می‌مخسب ای مرد اگر جوینده‌ای

Хоби хуши бодат агар гӯянда Эй

خواب خوش بادت اگر گوینده‌ای

Посбонӣ кун басӣ дар кӯии дил

پاسبانی کن بسی در کوی دل

Зонк дздоннд дар паҳлавии дил

زانک دزدانند در پهلوی دل

Ҳаст аз дуздон дил бигрифта роҳ

هست از دزدان دل بگرفته راه

Ҷавҳари дили дор аз дуздони нигоҳ

جوهر دل دار از دزدان نگاه

Чун турои ин посбонӣ шуд сифат

چون ترا این پاسبانی شد صفت

Ишқ зуд ояд падеду маърифат

عشق زود آید پدید و معرفت

Мардро бе шаки дарин дарёии хӯн

مرد را بی‌شک درین دریای خون

Маърифат бояд з бе хобии бурун

معرفت باید ز بی‌خوابی برون

Ҳрк ӯ бехобӣ бисёр барад

هرک او بی‌خوابی بسیار برد

Чун ба ҳазрат шуд дили бидорбрд

چون به حضرت شد دل بیداربرد

Чун з бе хўобисти бедории дил

چون ز بی‌خوابیست بیداری دل

Хоб кам кун дар вафодории дил

خواب کم کن در وفاداری دل

Чанд гӯям , чун вуҷӯдат ғарқа монад

چند گویم، چون وجودت غرقه ماند

Ғарқаро фарёд натавонад раҳанд

غرقه را فریاد نتواند رهاند

Ошиқони рафтанд то пишони ҳама

عاشقان رفتند تا پیشان همه

Дар муҳаббат маст хуфтанд он ҳама

در محبت مست خفتند آن همه

Ту ҳамеи зани сар ки он мардони мард

تو همی زن سر که آن مردان مرد

Нӯш карданд онч мебоист кард

نوش کردند آنچ می‌بایست کرد

Ҳар киро шуд завқи ишқ ӯ падед

هر که را شد ذوق عشق او پدید

Зуд бояд ҳар ду оламро калид

زود باید هر دو عالم را کلید

Гар занӣ бошад шавад мардии шигарф

گر زنی باشد شود مردی شگرف

Вар буд мардӣ шавад дарёии жарф

ور بود مردی شود دریای ژرف