Бо касе аббоса гуфт эй марди ишқ

با کسی عباسه گفت ای مرد عشق

Заррае бар ҳрки тобади дарди ишқ

ذره‌ای بر هرک تابد درد عشق

Гар буд мардӣ , занӣ зояд азу

گر بود مردی، زنی زاید ازو

Вар занӣаст эй бас ки мард ояд азу

ور زنیست ای بس که مرد آید ازو

Зан надидӣ ту ки аз одами бзод

زن ندیدی تو که از آدم بزاد

Мард нишнидӣ ки аз Марями бзод

مرد نشنیدی که از مریم بزاد

То нтобад онч май бояд тамом

تا نتابد آنچ می‌باید تمام

Кори ҳаргиз бар ту накушояд мудом

کار هرگز بر تو نگشاید مدام

Чун битобад , малик ҳосил оядат

چون بتابد، ملک حاصل آیدت

Ҳосил ояд ҳарч дар дил оядат

حاصل آید هرچ در دل آیدت

Малик низ ин дону давлати ин шимур

ملک نیز این دان و دولت این شمر

Заррае зин , олимӣ аз дайни шимур

ذره‌ای زین، عالمی از دین شمر

Гар шӯии қонеъ ба малики ин ҷаҳон

گر شوی قانع به ملک این جهان

То абади зойеъи Бамонеи ҷовдон

تا ابد ضایع بمانی جاودان

Ҳаст доими салтанат дар маърифат

هست دایم سلطنت در معرفت

Ҷаҳд кун то ҳосил ояд ин сифат

جهد کن تا حاصل آید این صفت

Ҳрки масти олами ирфон буд

هرک مست عالم عرفان بود

Бар ҳамаи халқи ҷаҳони султон буд

بر همه خلق جهان سلطان بود

Малики олами пеш ӯ мулкӣ шавад

ملک عالم پیش او ملکی شود

На фалак дар баҳр ӯ фалакӣ шавад

نه فلک در بحر او فلکی شود

Гар бдонндии мулӯки рӯзгор

گر بدانندی ملوک روزگار

Завқи як шарбати зи баҳр бе канор

ذوق یک شربت ز بحر بی‌کنار

Ҷумла дар мотами ншинндии зи дард

جمله در ماتم نشینندی ز درد

Рӯй як дигари ндидндии зи дард

روی یک دیگر ندیدندی ز درد