Гуфт чун ҳақ медамид ин ҷони пок

گفت چون حق می‌دمید این جان پاک

Дар тани одам ки обӣ буду хок

در تن آدم که آبی بود و خاک

Хост то хайли млоики сар ба сар

خواست تا خیل ملایک سر به سر

На хабар ёбанд аз ҷон на асар

نه خبر یابند از جان نه اثر

Гуфт эй рӯҳонӣони осмон

گفت ای روحانیان آسمان

Пеши одам саҷда оред ин замон

پیش آدم سجده آرید این زمان

Срнҳоднди он ҳама бар рӯй хок

سرنهادند آن همه بر روی خاک

Лоҷарами як тан надид он сари пок

لاجرم یک تن ندید آن سر پاک

Боз Иблис омад ва гуфт ин нафас

باز ابلیس آمد و گفت این نفس

Саҷдае аз ман набинад ҳеҷ кас

سجده‌ای از من نبیند هیچ کس

Гар биндозанд сар аз тани маро

گر بیندازند سر از تن مرا

Нест ғам чун ҳаст ин гардани маро

نیست غم چون هست این گردن مرا

Ман ҳаме донам ки одам хок нест

من همی‌دانم که آدم خاک نیست

Сари нуҳум то сари бубинам , бок нест

سر نهم تا سر ببینم، باک نیست

Чун набӯд Иблисро сар бар замин

چون نبود ابلیس را سر بر زمین

Сар бидид ӯ зонка буд ӯ дар камӣн

سر بدید او زانکه بود او در کمین

Ҳақ таъолӣ гуфташ эй ҷосуси роҳ

حق تعالی گفتش ای جاسوس راه

Ту ба сар дар дӣдании ин ҷойгоҳ

تو به سر در دیدنی این جایگاه

Ганҷ чун дидӣ ки биниҳодам ниҳон

گنج چون دیدی که بنهادم نهان

Бкшмт то брнгўиӣ дар ҷаҳон

بکشمت تا برنگویی در جهان

Зонк хФиаҳ нест берун аз сипоҳ

زانک خفیه نیست بیرون از سپاه

Ҳар куҷои ганҷӣ ки бунаади подшоҳ

هر کجا گنجی که بنهد پادشاه

Бешаккӣ бар чашми онкаси кон наад

بی‌شکی بر چشم آنکس کان نهد

Бикашад ӯроу хаташ бар ҷон наад

بکشد او را و خطش بر جان نهد

Мард ганҷӣ дид ганҷии ихтиёр

مرد گنجی دید گنجی اختیار

Сар баридан боядат кард ихтиёр

سر بریدن بایدت کرد اختیار

Вар набарам сари зи тани ин дами туро

ور نبرم سر ز تن این دم ترا

Ин сухан бошад ҳамаи олами туро

این سخن باشد همه عالم ترا

Гуфт ё раби мҳли даҳ ин банда ро

گفت یا رب مهل ده این بنده را

Чора Эй кун ин зи кори афканда ро

چاره‌ای کن این ز کار افکنده را

Ҳақ таъолӣ гуфт муҳлат бар миннат

حق تعالی گفت مهلت بر منت

Тавқ лаънат кардам андари гарданат

طوق لعنت کردم اندر گردنت

Номи ту каззоб хоҳам зад рақам

نام تو کذاب خواهم زد رقم

Тобмонӣ то қиёмати муттаҳам

تابمانی تا قیامت متهم

Баъд аз он Иблис гуфт он ганҷи пок

بعد از آن ابلیس گفت آن گنج پاک

Чун маро равшан шуд , аз лаънат чаҳ бок

چون مرا روشن شد، از لعنت چه باک

Лаънати он тести раҳмати он ту

لعنت آن تست رحمت آن تو

Бандаи он тести қисмати он ту

بنده آن تست قسمت آن تو

Гар маро лаънаст қисмат , бок нест

گر مرا لعنست قسمت، باک نیست

Заҳри ҳам бояд , ҳама тирёк нест

زهر هم باید، همه تریاک نیست

Чун бидидам халқро лаънати талаб

چون بدیدم خلق را لعنت طلب

Лаънати бардоштами ман бе адаб

لعنتت برداشتم من بی‌ادب

Ин чунин бояд талабгар толибӣ

این چنین باید طلب گر طالبی

Ту на толиб ба маънии ғолибӣ

تو نهٔ طالب به معنی غالبی

Гар наме ёбии ту ӯро рӯзу шаб

گر نمی‌یابی تو او را روز و شب

Нест ӯ гум , ҳаст нуқсон дар талаб

نیست او گم، هست نقصان در طلب