Юсуфи Ҳамадон , эмоми рӯзгор

یوسف همدان، امام روزگار

Соҳиби асрори ҷаҳон , бинои кор

صاحب اسرار جهان، بینای کار

Гуфт чандоне ки аз болоу паст

گفت چندانی که از بالا و پست

Дида вар мебингарад дар ҳарч ҳаст

دیده ور می‌بنگرد در هرچ هست

Ҳаст як як зарраи ёқӯб дигар

هست یک یک ذره یعقوب دگر

Юсуф гум карда май пурсади хабар

یوسف گم کرده می‌پرسد خبر

Дард бояд дар раҳ ӯ интизор

درد باید در ره او انتظار

То дарин ҳар ду барояд рӯзгор

تا درین هر دو برآید روزگار

Вари дарин ҳар ду наёбӣ кори боз

ور درین هر دو نیابی کار باز

Сари макаши зинҳор аз ин асрори боз

سر مکش زنهار از این اسرار باز

Дар талаби сабрӣ бибояд мард ро

در طلب صبری بباید مرد را

Сабри худ кӣ бошад аҳли дард ро

صبر خود کی باشد اهل درد را

Сабр кунгар хоҳӣ вагар на , басӣ

صبر کن گر خواهی وگر نه، بسی

Бўк ҷое роҳи ёбӣ аз касе

بوک جایی راه یابی از کسی

Ҳамчуи он тифлӣ ки бошад дар шикам

همچو آن طفلی که باشد در شکم

Ҳам чунон бо худ нишин бо худ ба ҳам

هم چنان با خود نشین با خود به هم

Аз дарун худ машав беруни дамӣ

از درون خود مشو بیرون دمی

Нонет агар бояд ҳамеи хури хӯни дамӣ

نانت اگر باید همی خور خون دمی

Қӯти он Тифл шикам хӯнаст бас

قوت آن طفل شکم خونست بس

Венаи ҳамаи савдо з берунаст бас

وین همه سودا ز بیرونست بس

Хӯни хўрў дар сабр биншин мрдўор

خون خورو در صبر بنشین مردوار

То барояд кори ту аз дасти кор

تا برآید کار تو از دست کار