Он моҳ , маро чу хок дар кӯии афканд

آن ماه، مرا چو خاک در کوی افکند

Ва андари талаби худам ба ҳар сӯии афканд

و اندر طلب خودم به هر سوی افکند

Зонаст ҳазор қатраи хӯн бар рӯем

زان است هزار قطره خون بر رویم

Кони рӯз ки рафт чашм бар рӯй афканд

کان روز که رفت چشم بر روی افکند