Гул гуфт : ки гуҳ захм занад сад хорам

گل گفت: که گه زخم زند صد خارم

Гуҳи бод ба хок раҳ фишонд хорам

گه باد به خاک ره فشاند خوارم

Гуҳи марди гулобгар бар оташи нҳдм

گه مردِ گلابگر بر آتش نهدم

Охири ман ғами каш чаҳ ҷиноят дорам

آخر منِ غم کش چه جنایت دارم