Гул гуфт ки дар хок чаро нанишинам

گل گفت که در خاک چرا ننشینم

Чун аз зари худ дасти тиҳӣ май байнам

چون از زر خود دست تهی می‌بینم

Зар бар кафи дасти доштам бод бирехт

زر بر کف دست داشتم باد بریخت

Дар хок фитодаам зарам май чинам

در خاک فتاده‌ام زرم می‌چینم