эй шамъ ! магари чунон гумонат афтодаст

ای شمع! مگر چنان گمانْت افتادست

Коташи зи забон дар дил ва ҷонат афтодаст

کاتش ز زبان در دل و جانْت افتادست

Ҳар дами гӯйӣ дар дилам оташ афтод

هر دم گویی در دلم آتش افتاد

Ин чаҳ суханӣаст каз забонат афтодаст

این چه سخنی است کز زبانْت افتادست