Шамъ омад ва гуфт : дар дилами хӯнами сӯхт

شمع آمد و گفت: در دلم خونم سوخت

Коташи ҳамаи шаби даруну берунами сӯхт

کاتش همه شب درون و بیرونم سوخت

Ин турфа ки оташӣ ки дар сар дорам

این طرفه که آتشی که در سر دارم

Чун оби зи саргузашти афзӯнами сӯхт

چون آب ز سرگذشت افزونم سوخت