Шамъ омад ва гуфт : чун маро нест қарор

شمع آمد و گفت:‌چون مرا نیست قرار

Аз пунбаи нафаси занам чу ҳаллоҷ аз дор

از پنبه نفس زنم چو حلاج از دار

Дар воқеаи хеш чу ҳаллоҷами ман

در واقعهٔ خویش چو حلاجم من

Овехтау сӯхтау куштаи зор

آویخته و سوخته و کشتهٔ زار