Шамъ омад зори зор ва мегуфт ба роз

شمع آمد زار زار و میگفت به راز

Ҳоли ман ва оташаст бо сӯзу гудоз

حال من و آتش است با سوز و گداز

Ман карда ба дарди гиряи талхи оғоз

من کرده به درد گریهٔ تلخ آغاز

Бурӣдаи зи ман ёр ба ширинии боз

برّیده ز من یار به شیرینی باز