Шамъ омад ва гуфт : кист гумроҳ чу ман

شمع آمد و گفت: کیست گمراه چو من

Дар ҳалқи таноби монда ногоҳ чу ман

در حلق طناب مانده ناگاه چو من

То хоми раҳгӣ чу мум набӯд наравад

تا خام رگی چو موم نبود نرود

Аз ҷаҳл ба ресмони фурӯи чоҳ чу ман

از جهل به ریسمان فرو چاه چو من