Шамъ омад ва гуфт : монда дар сӯзу гудоз

شمع آمد و گفت: مانده در سوز و گداز

Кори ман ғами кушта кӣ ояд бо соз

کار من غم کشته کی آید با ساز

Гарчи ҳамаи ҷамъро зи ман равшанӣ аст

گرچه همه جمع را زِ من روشنی است

Дар чашми ҳама ба ҳеҷ миоими боз

در چشم همه به هیچ میآیم باز