Шамъ омад ва гуфт : агар лабам пурханда аст

شمع آمد و گفت: اگر لبم پُرخنده است

Бар худ хандам ки чашми ман гриндаҳ аст

بر خود خندم که چشم من گرینده است

Аз сари тезии серум ба пой афканда аст

از سر تیزی سرم به پای افکنده است

Кони сари тезии з оташ сӯзанда аст

کان سر تیزی ز آتش سوزنده است