Шамъ омад ва гуфт : то танами зинда буд

شمع آمد و گفت: تا تنم زنده بود

Ҷон бар сари ман оташ сӯзанда буд

جان بر سرِ من آتشِ سوزنده بود

Шояд ки марои дидаи гриндаҳ буд

شاید که مرا دیدهٔ گرینده بود

То азчаҳи зи сар бариданами ханда буд

تا ازچه ز سرْ بریدنم خنده بود