Шамъ омад ва гуфт : бар тани лоғари хеш

شمع آمد و گفت: بر تنِ لاغر خویش

МёФшонми ашки зи чашмтар хеш

میافشانم اشک ز چشمِ ترِ خویش

Чун аз сари хеш аз асал давр шудам

چون از سر خویش از عسل دور شدم

Бингар ки чаҳ омад ба серум аз сари хеш

بنگر که چه آمد به سرم از سرِ خویش