Шамъ омад ва гуфт : аз сари дардӣ ки марост

شمع آمد و گفت: از سر دردی که مراست

Ашки афшонам бар рухи зардӣ ки марост

اشک افشانم بر رخ زردی که مراست

Ҳар чанд ки ашки ман зи оташи хезад

هر چند که اشک من ز آتش خیزد

Афсурда шавад аз дами сардӣ ки марост

افسرده شود از دم سردی که مراست