Шамъ омад ва гуфт : мондҳоми бихўр ва хуфт

شمع آمد و گفت: ماندهام بیخور و خَفْت

Вази оташи тез дар балои табу тафт

وز آتش تیز در بلای تب و تفت

Гарчи бинишонанд маро ҳар саҳарӣ

گرچه بنشانند مرا هر سحری

Ҳам бар сар поем ки бамӣ бояд рафт

هم بر سر پایم که بمی باید رفت