Парвона ба шамъ гуфт : ғами бишстӣ

پروانه به شمع گفت: غم بیشستی

Гар сӯзи ман ва туро на дар пишстӣ

گر سوز من و تو را نه در پیشستی

Ҳарчанд сар миннат набӯдаст дамӣ

هرچند سرِ منت نبودست دمی

эй кош ки як дамати сари хўишстӣ

ای کاش که یک دمت سرِ خویشستی