Кист ҳақроу паямбарро вале

کیست حق را و پیمبر را ولی

Он ҳасани сирати ҳусайни бен алӣ

آن حسن سیرت حسین بن علی

Офтоби осмони маърифат

آفتاب آسمان معرفت

Он Муҳамади сӯрату ҳайдари сифат

آن محمد صورت و حیدر صفت

На фалакро то абади махдум буд

نه فلک را تا ابد مخدوم بود

Зонка ӯ султони даҳ маъсӯм буд

زانکه او سلطان ده معصوم بود

Қурраи алъайни эмоми Муҷтабо

قرة‌العین امام مجتبی

Шоҳиди Заҳрои шаҳиди Карбало

شاهد زهرا شهید کربلا

Ташна ӯро дашнаи оғиштаи бхўн

تشنه او را دشنه آغشته بخون

Ним кушта гашта саргаштаи бхўн

نیم کشته گشته سرگشته بخون

Он чунон сархуд ки барад бе дареғ

آن چنان سرخود که برد بی دریغ

КоФтоб аз дард он шуд зери меғ

کافتاب از درد آن شد زیر میغ

Гесуӣ ӯ то бхўн олӯда шуд

گیسوی او تا بخون آلوده شد

Хӯни гардун аз шафақ полуда шуд

خون گردون از شفق پالوده شد

Кӣ кунанд ин кофарон бо ин ҳама

کی کنند این کافران با این همه

Кӯи Муҳамади кӯи алии кӯи Фотима

کو محمد کو علی کو فاطمه

Сад ҳазорон ҷони поки анбиё

صد هزاران جان پاک انبیا

Саф зада байнами бхоки Карбало

صف زده بینم بخاک کربلا

Дар тамӯзи Карбалои ташнаи ҷигар

در تموز کربلا تشنه جگر

Сари бридндш чаҳ бошад зини бтар

سر بریدندش چه باشد زین بتر

Бо ҷигари гӯшаи паямбар ин кунанд

با جگر گوشهٔ پیمبر این کنند

Вонгаҳе даъвӣ дод вдин кунанд

وانگهی دعوی داد ودین کنند

Куфрам ояд ҳаркии инро дайни шимурд

کفرم آید هرکه این را دین شمرد

Қатъи бод аз бен зФонии кини шимурд

قطع باد از بن زفانی کین شمرد

Ҳарки дар рўӣӣ чунин оварад теғ

هرکه در روئی چنین آورد تیغ

Лаънатам аз ҳақ бадв ояд дареғ

لعنتم از حق بدو آید دریغ

Кошкӣ эй ман саги ҳиндӯӣ ӯ

کاشکی ای من سگ هندوی او

Камтарин саг будамӣ дар кӯй ӯ

کمترین سگ بودمی در کوی او

ё дарони тшўири обии гштмӣ

یا درآن تشویر آبی گشتمی

Дар ҷигар ӯро шаробии гштмӣ

در جگر او را شرابی گشتمی