Неки мардӣ буд аз зани пои баст

نیک مردی بود از زن پای بست

Пеши рукни аддӣн акоФӣ нишаст

پیش رکن الدین اکافی نشست

Пас зи дасти зан басӣ бигирист зор

پس ز دست زن بسی بگریست زار

Гуфт бе ӯ икдмм набӯд қарор

گفت بی او یکدمم نبود قرار

На талоқаш митўонм дод ман

نه طلاقش میتوانم داد من

На тавонам гашт аз ӯ озоди ман

نه توانم گشت از او آزاد من

Зонка ҷонами зинда аз дидор ӯст

زانکه جانم زنده از دیدار اوست

Равнақам аз нозаш бисёр ӯст

رونقم از نازش بسیار اوست

Лек тарки дайн ва суннат мекунад

لیک ترک دین و سنت میکند

Зонка бар бўбкр лаънат мекунад

زانکه بر بوبکر لعنت میکند

Гарчи мирнҷонмш ҳар вақти сахт

گرچه میرنجانمش هر وقت سخت

Менагӯяд тарки ин он шӯри бахт

مینگوید ترک این آن شور بخت

На азуи як рӯз битавонам бурид

نه ازو یک روز بتوانم برید

На азуи ин қавл битавонам шунид

نه ازو این قول بتوانم شنید

Месазад грдли азин пар хӯн кунам

میسزد گردل ازین پر خون کنم

Дар миёни ин ду мушкил чун кунам

در میان این دو مشکل چون کنم

Хоҷа гуфт эй мард агар рнҷониш

خواجه گفت ای مرد اگر رنجانیش

Ҳар замони саргаштатар гардоняш

هر زمان سرگشته تر گردانیش

Гар бгўӣӣ аз сари лутфяши роз

گر بگوئی از سر لطفیش راز

ӯ дигар накунад зФони ҳаргизи дароз

او دگر نکند زفان هرگز دراز

Эътиқодии каж дарав биншонада анд

اعتقادی کژ درو بنشانده اند

Нақлҳои каж бирав брхўондаҳ анд

نقلهای کژ برو برخوانده اند

Гуфтаанд ӯро ки бўбкр аз муҷоз

گفته اند او را که بوبکر از مجاز

Кард зулму ҳақи з ҳақ медошт боз

کرد ظلم و حق ز حق میداشت باز

Боз кард оли паямбарро зи кор

باز کرد آل پیمبر را ز کار

Кард бар ботили хилофати ихтиёр

کرد بر باطل خلافت اختیار

Малик будаш орзӯ бикшод даст

ملک بودش آرزو بگشاد دست

Неи баҳақ бар ҷой пайғамбар нишаст

نی بحق بر جای پیغمبر نشست

ӯ чунин бўбкр донистаст рост

او چنین بوبکر دانستست راست

Бар чунин бўбкри бас лаънат равост

بر چنین بوبکر بس لعنت رواست

Лаънатӣ кӯ кард мо ҳам мекунем

لعنتی کو کرد ما هم میکنیم

Мо ҳам ин лаънат дамодам мекунем

ما هم این لعنت دمادم میکنیم

Гар чунин ҷоӣии Абубакрӣ буд

گر چنین جائی ابوبکری بود

Он на бўбкрӣ ки бўмкрӣ буд

آن نه بوبکری که بومکری بود

Гар чунин бўбкрро душмани шӯй

گر چنین بوبکر را دشمن شوی

Гар бидида тираи равшани шӯй

گر بدیده تیرهٔ روشن شوی

Лек чун бўбкр садиқ омадаст

لیک چون بوبکر صدیق آمدست

Ҷон ӯ дарёӣ таҳқиқ омадаст

جان او دریای تحقیق آمدست

Субҳи содиқ аз дами ҷон сӯз ӯст

صبح صادق از دم جان سوز اوست

Офтоб аз соя ҳар рӯз ӯст

آفتاب از سایه هر روز اوست

Сидқ ӯ сари дафтар ҳафт осмонаст

صدق او سر دفتر هفت آسمانست

Қудс ӯ сари ҷумла ҳар ду ҷаҳонаст

قدس او سر جمله هر دو جهانست

Ҷони покашро ду олам ҳеҷ нест

جان پاکش را دو عالم هیچ نیست

Зарра дар ҷонаши майл ва печ нест

ذرهٔ در جانش میل و پیچ نیست

Ҳаст бўбкри ин чунин на он чунон

هست بوبکر این چنین نه آن چنان

Дӯстонро мемапурс аз душманон

دوستان را می مپرس از دشمنان

Гар бадӣ гуфтанд муштӣ бе фурӯғ

گر بدی گفتند مشتی بی فروغ

Дар ҳақ аўон дурӯғаст он дурӯғ

در حق اوآن دروغست آن دروغ

Ҳаст бўбкри онкӣ бар суннат равад

هست بوبکر آنکه بر سنت رود

Гар чунин набӯд бар ӯ лаънат равад

گر چنین نبود بر او لعنت رود

Гар чунин гўӣӣ занат ояд бароа

گر چنین گوئی زنت آید براه

Пас зФон дар банд ояд аз гуноҳ

پس زفان در بند آید از گناه

Мард шуд шодони вабо зан гуфт роз

مرد شد شادان وبا زن گفت راز

Тавба кард он зани вазони раҳи гашти боз

توبه کرد آن زن وزان ره گشت باز

Аз саҳобаи сӣ ҳазор ва се ҳазор

از صحابه سی هزار و سه هزار

Аз миён ҷонаш карданд ихтиёр

از میان جانش کردند اختیار

ӯ куҷо дар бндобу ҷоҳ буд

او کجا در بندآب و جاه بود

Кобу ҷоҳ ӯ ҳамаи аллоҳ буд

کاب و جاه او همه اللّه بود

Онкӣ аз аршу фалаки фориғ буд

آنکه از عرش و فلک فارغ بود

Шак набошад каз фадаки фориғ буд

شک نباشد کز فدک فارغ بود