Буд рӯзии ҳалқаи пари аҳли фазл
بود روزی حلقهٔ پر اهل فضل
Ҳар касе мекард ҳарфӣ низ нақл
هر کسی میکرد حرفی نیز نقل
То сухан омад ба шеъру шоирӣ
تا سخن آمد به شعر و شاعری
Ҳар касе мегуфт ҳарфии срсрӣ
هر کسی میگفت حرفی سرسری
Мадҳу зм шеър мегуфтанд боз
مدح و ذم شعر میگفتند باز
Шуд сухан бар ҳар ду қавми онҷои дароз
شد سخن بر هر دو قوم آنجا دراز
Бӯи Муҳамади ибни хозин пеш рафт
بو محمد ابن خازن پیش رفت
Дар камоли шеър беш андеш рафт
در کمال شعر بیش اندیش رفت
Гуфт ҳам мавзун ва ҳам зебост шеър
گفت هم موزون و هم زیباست شعر
Дар ҳақиқати аҳсани алошёсти шеър
در حقیقت احسن الاشیاست شعر
Зонка бар ҳар чизи комизди дурӯғ
زانکه بر هر چیز کامیزد دروغ
То абади он чиз гардад бе фурӯғ
تا ابد آن چیز گردد بی فروغ
Гуфт некӯро кунад дар ҳоли зишт
گفت نیکو را کند در حال زشت
Вар буд некӯи накӯтар аз биҳишт
ور بود نیکو نکوتر از بهشت
Кизб агар дар шеър гардад ошкор
کذب اگر در شعر گردد آشکار
Дар ҷавор шеър гардад чун нигор
در جوار شعر گردد چون نگار
Ончии кизб аз ваии чунин зебо шавад
آنچه کذب از وی چنین زیبا شود
Месазадгар аҳсан алошё шавад
میسزد گر احسن الاشیا شود
Ончӣ зебо мешавад азуии дурӯғ
آنچه زیبا میشود ازوی دروغ
Сидқ ӯро чун буд ёрб фурӯғ
صدق او را چون بود یارب فروغ
Чун шуниданд ин далели аҳли ҳунар
چون شنیدند این دلیل اهل هنر
Муттафиқи гаштанд бо ӯ сари басар
متفق گشتند با او سر بسر
Шеърро карданд беҳтари чизи ном
شعر را کردند بهتر چیز نام
Кӣ тавонад буд азин бартари мақом
کی تواند بود ازین برتر مقام
Шеър чун дар аҳди мо бад ном монад
شعر چون در عهد ما بد نام ماند
Пухтагони рафтанду боқӣ хом монад
پختگان رفتند و باقی خام ماند
Лоҷарам акнӯн сухан бе қиматаст
لاجرم اکنون سخن بی قیمتست
Мадҳ мансӯхаст вақт ҳикматаст
مدح منسوخست وقت حکمتست
Дили зи мансӯху з мамдуҳам гирифт
دل ز منسوخ و ز ممدوحم گرفت
Зулмати мамдуҳ дар рӯҳам гирифт
ظلمت ممدوح در روحم گرفت
То абади мамдуҳи ман ҳикмат бас аст
تا ابد ممدوح من حکمت بس است
Дар сари ҷони ман ин ҳиммат бас аст
در سر جان من این همت بس است