Мустафои кӯ буд дили ҷонро зи қадар

مصطفی کو بود دل جان را ز قدر

Минбарӣ биниҳод ҳисонро зи қадар

منبری بنهاد حسان را ز قدر

Бар сар минбар фиристодаш пагоҳ

بر سر منبر فرستادش پگاه

То адо мекард шеъри онҷоигоаҳ

تا ادا میکرد شعر آنجایگاه

Гуҳ сано гуфтяш гуҳ оростӣ

گه ثنا گفتیش گه آراستی

Гоҳ аз ваии қитъаи дархостӣ

گاه از وی قطعهٔ درخواستی

Бингаред эй мункирони биўФо

بنگرید ای منکران بیوفا

То кро биниҳод минбари Мустафо

تا کرا بنهاد منبر مصطفی

Гуфт ҳисонро зи эҳсону карам

گفت حسان را ز احسان و کرم

Ҳаст ҷбрили амин бо ту баҳам

هست جبریل امین با تو بهم

Хоҷаи дунёу дайни шамъи киром

خواجهٔ دنیا و دین شمع کرام

Хонд эшонро амирони калом

خواند ایشان را امیران کلام

Шеърро ҷовид чун набӯд мазид

شعر را جاوید چون نبود مزید

Асдқи қавли араб қавл лабед

اصدق قول عرب قول لبید

Мустафо гуфтаст шеъри номдор

مصطفی گفته‌ست شعر نامدار

Чун суханҳои дигар дорад шумор

چون سخنهای دگر دارد شمار

Зишт ӯ зишт ва накӯй аўнкўст

زشت او زشت و نکوی اونکوست

Зишти душмани дори некӯи дори дӯст

زشت دشمن دار نیکو دار دوست

Аз Абубакри въмри ҳам шеъри хост

از ابوبکر وعمر هم شعر خواست

Ашър аз ҳар ду алӣ мртзо аст

اشعر از هر دو علی مرتضا است

Назми ҳисонеу ашъори ҳасан

نظم حسانی و اشعار حسن

Ҳаст манқӯл аз ҳусайн ва аз ҳасан

هست منقول از حسین و از حسن

Шофииро шеъри ҳам бисёр ҳаст

شافعی را شعر هم بسیار هست

Вази имомон дигар ашъор ҳаст

وز امامان دگر اشعار هست

Шеър агар ҳикмат буд тоъат буд

شعر اگر حکمت بود طاعت بود

Қиматаш ҳар рӯз ва ҳар соъат буд

قیمتش هر روز و هر ساعت بود

Шеър бар ҳикмат паноҳӣ ёфтаст

شعر بر حکمت پناهی یافتست

Кӯ ба иؤтии алҳкмаҳ роҳӣ ёфтаст

کو به یؤتی الحکمه راهی یافتست

Шеъри мадҳу ҳазли гуфтан ҳеҷ нест

شعر مدح و هزل گفتن هیچ نیست

Шеъри ҳикмат ба ки дар вай печ нест

شعر حکمت به که در وی پیچ نیست