Гуфт суқроти ҳакими он марди пок

گفت سقراط حکیم آن مرد پاک

Дар раҳе мешуд пиёдаи дарднок

در رهی میشد پیاده دردناک

Соилӣ гуфташ мулӯки рӯзгор

سائلی گفتش ملوک روزگار

Ҷумлаи миҷўиндт ва ту бар канор

جمله میجویندت و تو بر کنار

Муътақиди дории басӣ асбӣ бихоҳ

معتقد داری بسی اسبی بخواه

То пиёда рафтанат набӯд бароа

تا پیاده رفتنت نبود براه

Гуфт ҳам бар пои ман бори танам

گفت هم بر پای من بار تنم

Ба ки бори миннатии бргрднм

به که بار منتی برگردنم

Ҳарчӣ дар олам талаб дорад яке

هرچه در عالم طلب دارد یکی

Зон басии беҳтари фароғати бишкӣ

زان بسی بهتر فراغت بیشکی

Дар сухан гарчи балоғат бошудам

در سخن گرچه بلاغت باشدم

Он балоғат дар фароғат бошудам

آن بلاغت در فراغت باشدم

Гар шавам саргашта ҳар бе хабар

گر شوم سرگشتهٔ هر بی خبر

На балоғат мондам на шеър тар

نه بلاغت ماندم نه شعر تر

Гарчи шаҳро мансаб Искандарӣаст

گرچه شه را منصب اسکندریست

Банда кардани хештанро аз христ

بنده کردن خویشتن را از خریست