Чун ҳаме шуд ғарқаи фиръавни он замон

چون همی شد غرقه فرعون آن زمان

Аз лжн пар кард ҷбрилши даҳон

از لژن پر کرد جبریلش دهان

Нимаи қавл шаҳодат гуфта буд

نیمهٔ قول شهادت گفته بود

Дар дигар нимаи зи олами рафта буд

در دگر نیمه ز عالم رفته بود

Аз карам гуфтӣ ки эй рӯҳи аломин

از کرم گفتی که ای روح الامین

Гар тамоми ин қавл гуфтӣ он лъин

گر تمام این قول گفتی آن لعین

Чорсди солаши гуноҳи кофарӣ

چارصد سالش گناه کافری

Кардамӣ маҳв аз камоли қодирӣ

کردمی محو از کمال قادری

Холқогар зи аҳл одат бӯда ам

خالقا گر ز اهل عادت بوده ام

Бории охир дар шаҳодат бӯда ам

باری آخر در شهادت بوده ام

Пас марои фиръавн нафасӣ ҳаст низ

پس مرا فرعون نفسی هست نیز

Кӯ надорад ҷузи шаҳодати ҳеҷ чиз

کو ندارد جز شهادت هیچ چیز

Пеш аз марги ин шаҳодат гуфта аст

پیش از مرگ این شهادت گفته است

Бршҳодти хостст ва хуфта аст

برشهادت خاستست و خفته است

Маҳви гардони кибру фиръавнӣ ӯ

محو گردان کبر و فرعونی او

Бози хари ҷонро зи сад лавнӣ ӯ

باز خر جان را ز صد لونی او

Ҷон чу сайди тест дар шасташи мада

جان چو صید تست در شستش مده

Зери дасти тест аз дасташи мада

زیر دست تست از دستش مده

Чун ба килони азали пеши азгноаҳ

چون به کیلان ازل پیش ازگناه

Аз гуноҳ омад гилӣми дили сиёҳ

از گناه آمد گلیم دل سیاه

Ман бадасти худ сипедаш чун кунам

من بدست خود سپیدش چون کنم

Ваз дар ту ноумедаш чун кунам

وز در تو ناامیدش چون کنم

Ту туоне кард мўӣиро чу қӣр

تو توانی کرد موئی را چو قیر

На ббўии иллатии ҳамранги шер

نه ببوی علتی همرنگ شیر

Гар сиёҳ омад марои ранги гилӣм

گر سیاه آمد مرا رنگ گلیم

Ту сипедаш кун чу мӯем эй Карим

تو سپیدش کن چو مویم ای کریم

Аз дар хешам магардон ноумед

از در خویشم مگردان ناامید

Аз сари Лутфӣ сиёҳӣ кун сипед

از سر لطفی سیاهی کن سپید

Дар раҳи биму умед афтода ам

در ره بیم و امید افتاده ام

Дар сиёҳ ва дар сипед афтода ам

در سیاه و در سپید افتاده ام

Ҳар нафас ҷурмем дарҳам мерасад

هر نفس جرمیم درهم میرسد

Вази ту анъомӣ дамодам мерасад

وز تو انعامی دمادم میرسد

Ҳам дар ин олам накӯ медорем

هم در این عالم نکو میداریم

Ҳам дар он олам фурӯ нагузорем

هم در آن عالم فرو نگذاریم

Гар кунандам зарраи зарраи олимӣ

گر کنندم ذره ذره عالمی

Кӣ шавам ғоиби зи даргоҳати дамӣ

کی شوم غایب ز درگاهت دمی

То зФон азгрмӣ гуфтам бсухт

تا زفان ازگرمی گفتم بسوخت

Гуфт чун оташи ҷаҳон бар ман фурухт

گفت چون آتش جهان بر من فروخت

Ёрб аз дасти зФонми бози хар

یارب از دست زفانم باز خر

Дасти Бернаи вази ҷаҳонами бози хар

دست برنه وز جهانم باز خر

Мастам ва биҳуш ҳушёрем даҳ

مستم و بیهوش هشیاریم ده

Хуфтаам бехеш бедорем даҳ

خفته ام بی خویش بیداریم ده

Чун дар оварадӣ босоиши расон

چون در آوردی بآسایش رسان

Чун ббхшидӣ бибахшояш расон

چون ببخشیدی ببخشایش رسان

Нафас агар олуд дар ороишам

نفس اگر آلود در آرایشم

Ту бқдст пок кун зи олоишам

تو بقدست پاک کن ز آلایشم

Гар з беобӣ шудам оташ фурӯз

گر ز بی آبی شدم آتش فروز

Чун зҷўдт ташнаам ҷонами мсўз

چون زجودت تشنه ام جانم مسوز

Вари зи нодонии ббўдми тираи ҳуш

ور ز نادانی ببودم تیره هوش

Ту зи фазлат бо ман нодон макуш

تو ز فضلت با من نادان مکوش

Вари бадаст худ даридам пардаи боз

ور بدست خود دریدم پرده باز

Ту зи стрт парда кун бар ман фароз

تو ز سترت پرده کن بر من فراز

Вари ббод ҷаҳл додам рӯзгор

ور بباد جهل دادم روزگار

Ту зъФўт дарпазиру дргзор

تو زعفوت در پذیر و درگذار

Вари шикастами шиша чун тифлии асир

ور شکستم شیشه چون طفلی اسیر

Ту злтФти брчўи ман тифлии мгир

تو زلطفت برچو من طفلی مگیر

Чун шикастами шиша ва равған бирехт

چون شکستم شیشه و روغن بریخت

Аз ту ҷуз дар ту нмидонм гурехт

از تو جز در تو نمیدانم گریخت

Пой то сар зорем чаҳ раг чаҳ пӯст

پای تا سر زاریم چه رگ چه پوست

Ҳамчуи чангӣ зонка мидории тўдўст

همچو چنگی زانکه میداری تودوست

Гар кунӣ дар пои қаҳрати музтарам

گر کنی در پای قهرت مضطرم

Сад нисори лутфи резӣ бар серум

صد نثار لطف ریزی بر سرم

Вари бтиғи адл маҷрӯҳам кунӣ

ور بتیغ عدل مجروحم کنی

Фазли худро марҳам рӯҳам кунӣ

فضل خود را مرهم روحم کنی

Вари шикофии зи интиқомами синаи боз

ور شکافی ز انتقامم سینه باز

Сад дар меҳрам кунӣ зон кӣнаи боз

صد در مهرم کنی زان کینه باز

Хавф агар як ақабаи бнмоӣии маро

خوف اگر یک عقبه بنمائی مرا

Аз раҷои сад уқдаи бгшоӣии маро

از رجا صد عقده بگشائی مرا

Гарчи бнмоӣими бухлу хашми ман

گرچه بنمائیم بخل و خشم من

Ҷавдати ореу рзодри чашми ман

جودت آری و رضادر چشم من

Аз азоби хеш агар бимами диҳӣ

از عذاب خویش اگر بیمم دهی

Дарси зории зуди таълимами диҳӣ

درس زاری زود تعلیمم دهی

Вари раҳеи торики пеши ореи маро

ور رهی تاریک پیش آری مرا

Сад чароғ аз лутфи хеши ореи маро

صد چراغ از لطف خویش آری مرا

Гар ту сар дар баҳри пуршӯрами диҳӣ

گر تو سر در بحر پرشورم دهی

Ошнои омӯзӣу зӯрами диҳӣ

آشنا آموزی و زورم دهی

Дар кашӣ бо сад ҷаҳони ҷурмами зи роҳ

در کشی با صد جهان جرمم ز راه

То даҳум аз нанги худ боту паноҳ

تا دهم از ننگ خود باتو پناه

Гарчи ҷунбиш аз ман ором аз ту аст

گرچه جنبش از من آرام از تو است

Гар зи ман гомӣаст сад гом аз ту аст

گر ز من گامی است صد گام از تو است

Гарчи ҳаст аз бахшишати осоишӣ

گرچه هست از بخششت آسایشی

Ҳеҷ бахшиш нест чун бахшоишӣ

هیچ بخشش نیست چون بخشایشی

эй вафо бар ту ҷафо бар ман мгир

ای وفا بر تو جفا بر من مگیر

Ваии ато бар ту хато бар ман мгир

وی عطا بر تو خطا بر من مگیر

Гар нахоҳад хости узрами ҳечкас

گر نخواهد خواست عذرم هیچکس

Узри хоҳи ҷурми ман афви ту бас

عذر خواه جرم من عفو تو بس

Буд айни афви ту осии талаб

بود عین عفو تو عاصی طلب

Арса исён гирифтам зини сабаб

عرصهٔ عصیان گرفتم زین سبب

Чун бсторит дидам корсоз

چون بستاریت دیدم کارساز

Ҳам бадаст худ даридам пардаи боз

هم بدست خود دریدم پرده باز

Раҳмататро ташна дидам оби хоҳ

رحمتت را تشنه دیدم آب خواه

Об рӯй хеши барадам аз гуноҳ

آب روی خویش بردم از گناه

Чун турои мҳиии мутлақ дида ам

چون ترا محیی مطلق دیده ام

Хештани куштани муҳаққиқ дида ам

خویشتن کشتن محقق دیده ام

Чашм бар сад баҳри ҳуб афканда ам

چشم بر صد بحر حب افکنده ام

Лоҷарами худро ҷанб афканда ам

لاجرم خود را جنب افکنده ام

Ту мъзӣ ва далел оварда ам

تو معزی و دلیل آورده ام

Хешро пешат залил оварда ам

خویش را پیشت ذلیل آورده ام

Гаштам аз дарёии фазлати бохабар

گشتم از دریای فضلت باخبر

Омадами дастии тиҳии ташнаи ҷигар

آمدم دستی تهی تشنه جگر

Дидаам оби ҳаётати олимӣ

دیده ام آب حیاتت عالمی

Май бимирами зи орзӯии шабнамӣ

می بمیرم ز آرزوی شبنمی

Мекунам тӯфони ҷӯади ту талаб

میکنم طوفان جود تو طلب

Мерасм аз хушки солии хушки лаб

میرسم از خشک سالی خشک لب

Аз камони ҳукму тақдирӣ ки рафт

از کمان حکم و تقدیری که رفت

Ҷони ҳадафи созами баҳри тирӣ ки рафт

جان هدف سازم بهر تیری که رفت

Ман бик тир оем аз сад ҷони бурун

من بیک تیر آیم از صد جان برون

Гар бадаст худ кунӣ пайкони бурун

گر بدست خود کنی پیکان برون

Чун ҳамаи доне чаҳ мегӯям туро

چون همه دانی چه میگویم ترا

Чун ту дарҷоне чаҳ меҷӯям туро

چون تو درجانی چه میجویم ترا

Зончаҳ гуфтам чун шудам бихўиш аз он

زآنچه گفتم چون شدم بیخویش از آن

Ҳарчӣ гӯям беш аз онӣ беш аз он

هرچه گویم بیش از آنی بیش از آن

Холқои он дам ки дам монад давом

خالقا آن دم که دم ماند دوام

Ҳамдамӣ мебояд аз лутфи туам

همدمی میباید از لطف توام

Чун даройади вақти он вақт эй Карим

چون درآید وقت آن وقت ای کریم

Ту марои қӯти даҳ он вақт эй азим

تو مرا قوت ده آن وقت ای عظیم

Тодри он вақт аз ҷаҳони ҷонстон

تادر آن وقت از جهان جانستان

Хештанро миФшонми ҷовдон

خویشتن را میفشانم جاودان

Грдроиди як насим аз сӯии ту

گردرآید یک نسیم از سوی تو

Пои кӯбони ҷони даҳуми дркўии ту

پای کوبان جان دهم درکوی تو

Як дамами боту дар он дам май тамом

یک دمم باتو در آن دم می تمام

эй ҳамаи тўони дамами даҳ вассалом

ای همه توآن دمم ده والسلام