Ончии фарзи дайн насл одамаст

آنچه فرض دین نسل آدمست

Наъти садри вбдр ҳар ду оламаст

نعت صدر وبدر هر دو عالمست

Офтоби олами дайни парварон

آفتاب عالم دین پروران

Хоҷаи фармони даҳ пайғомбарон

خواجهٔ فرمان ده پیغامبران

Пешвои анбиё ва мурсалин

پیشوای انبیا و مرسلین

Муқтадои аввалин ва охирин

مقتدای اولین و آخرین

Содиқи алқўли замину осмон

صادق القول زمین و آسمان

Сад ҷаҳон дар як ҷаҳони поки азҷҳон

صد جهان در یک جهان پاک ازجهان

Марҷаъи халқу эмоми коинот

مرجع خلق و امام کائنات

Феъл ӯ ҳам ҳуҷҷат ва ҳам мӯъҷизот

فعل او هم حجت و هم معجزات

Гавҳари дарёии тақвои зот ӯ

گوهر دریای تقوی ذات او

То абддоъии ҳақи даъвоат ӯ

تا ابدداعی حق دعوات او

Поимрд ҳар ду олами омада

پایمرد هر دو عالم آمده

Дастгири насли одами омада

دستگیر نسل آدم آمده

Ақли кули ҷузвии зи акси ҷон ӯ

عقل کل جزوی ز عکس جان او

Кул шуда ҳар ҷузв аз имон ӯ

کل شده هر جزو از ایمان او

Навбати маншур ӯ аднӣ зада

نوبت منشور او ادنی زده

Лонбии баъдии ин тғроздаҳ

لانبی بعدی این طغرازده

Тифли роҳаши одами пери омада

طفل راهش آدم پیر آمده

Сӯии шаръаш аз паии шери омада

سوی شرعش از پی شیر آمده

Ҷилва карда офтоб рӯй ӯ

جلوه کرده آفتاب روی او

Осмони сад саҷдаи бардаи сӯй ӯ

آسمان صد سجده برده سوی او

Нуқтау нўбоўаҳ кунин ӯст

نقطهٔ و نوباوهٔ کونین اوست

Қдўаҳу ӯъҷуба сиқлин ӯст

قدوه و اعجوبهٔ ثقلین اوست

Онкӣ дар сӯрат бмънӣ олимӣаст

آنکه در صورت بمعنی عالمیست

ЗоФринши офариниш ҳар дмист

زافرینش آفرینش هر دمیست

Ҳашт ҷинати ҷуръа аз ҷом ӯ

هشت جنت جرعهٔ از جام او

Ҳар дўъолм аз дувумем ном ӯ

هر دوعالم از دومیم نام او

Нест оламро магар як мем қисм

نیست عالم را مگر یک میم قسم

Пас Муҳамадро дувумем омад зи исм

پس محمد را دومیم آمد ز اسم

Лоҷарами як олам аз як мем ӯст

لاجرم یک عالم از یک میم اوست

Ваон дувуми олами зи дигар ним ӯст

وان دوم عالم ز دیگر نیم اوست

Хоҷаи авлод олам ӯст бас

خواجهٔ اولاد عالم اوست بس

Шамъи ҷамъ ҳар ду олам ӯст бас

شمع جمع هر دو عالم اوست بس

Қутби асл ӯ буд пайдоу ниҳон

قطب اصل او بود پیدا و نهان

Сар аз он бар кард аз нофи ҷаҳон

سر از آن بر کرد از ناف جهان

ӯ набии алсиФ аз он беҳайф буд

او نبی السیف از آن بی حیف بود

Кӯи алии дайни кҳдолсиФ буд

کو علی دین کحدالسیف بود

ӯ набӣ буд аздрўни вози бурун

او نبی بود ازدرون واز برون

Қоли нҳни алохрўни алсобқўн

قال نحن الاخرون السابقون

Ҳуҷҷаташ кант набиё аз дарунаст

حجتش کنت نبیاً از درونست

Даъваташи меҳри рисолат аз бурунаст

دعوتش مهر رسالت از برونست

Мояи бахш ҳар дўъолм нур ӯст

مایه بخش هر دوعالم نور اوست

Бар ҷаҳону ҷони мақдам нур ӯст

بر جهان و جان مقدم نور اوست

Партав ҳар ду ҷаҳони акси дилаш

پرتو هر دو جهان عکس دلش

Шаш дрҳФти осмони як манзилаш

شش درهفت آسمان یک منزلش

Онкӣ аз ду сулси дайн эъзоз ёфт

آنکه از دو ثلث دین اعزاز یافت

Сӯзан аз нураши бшб дар бозёфт

سوزن از نورش بشب در بازیافت

Чист волшмси офтоб рӯй ӯ

چیست والشمس آفتاب روی او

Чист воллили ояти гесуӣ ӯ

چیست واللیل آیت گیسوی او

Нӯши доруии ҳама дилҳо азуаст

نوش داروی همه دلها ازوست

Ҳали въқди кул мушкилҳо азуаст

حل وعقد کل مشکلها ازوست

Ҳркҷо шқ шуд замини мушкилот

هرکجا شق شد زمین مشکلات

Гашти толеъи офтоби коинот

گشت طالع آفتاب کائنات

Чун замини рошқ буд аввали бадв

چون زمین راشق بود اول بدو

Мушкил пӯшида гардад ҳали бадв

مشکل پوشیده گردد حل بدو

Қутби аршу Фршў курсӣ ӯст бас

قطب عرش و فرشو کرسی اوست بس

Чун гузашт аз ҳақ чаҳ пурсӣ ӯст бас

چون گذشت از حق چه پرسی اوست بس

Бе сабои гул кӣ барояд аз қабо

بی صبا گل کی برآید از قبا

ӯ гул ғайбаст Мансур аз сабо

او گل غیبست منصور از صبا

зи ибтидо то интиҳо дар кор буд

ز ابتدا تا انتها در کار بود

Аз қадам то фарқ дар асрор буд

از قدم تا فرق در اسرار بود

зи млинии бохадиҷаи зобтдош

ز ملینی باخدیجه زابتداش

Клминӣ ё ҳумайрои зи интиҳоаш

کلمینی یا حمیرا ز انتهاش

Чун биФзўд ӯ набувватро ҷамол

چون بیفزود او نبوت را جمال

Ҷон мозӣ кард аз истиқболи ҳол

جان ماضی کرد از استقبال حال

Кори ҷисмаши диқи азмӣ буд бас

کار جسمش دق عظمی بود بس

Ҷонаши азўоштд шавқӣ зад нафас

جانش ازواشتد شوقی زد نفس

Сина ӯро барои фатҳи боб

سینهٔ او را برای فتح باب

Ташт оварад офтобу кавсари об

طشت آورد آفتاب و کوثر آب

Ҷони покаш то абади зи оби ҳаёт

جان پاکش تا ابد ز آب حیات

Дасти шаст аз ҷумлаи куни вкоинот

دست شست از جمله کون وکاینات

То ки ташт аз сина ӯ давр шуд

تا که طشت از سینه او دور شد

Ташти чарх аз акс ӯ пурнур шуд

طشت چرخ از عکس او پرنور شد

То ки шуд наъли барроқ ӯ ҳилол

تا که شد نعل براق او هلال

Ҳар сар моҳӣ шавад нав аз камол

هر سر ماهی شود نو از کمال

Офтоб аз хон ӯ як гарда буд

آفتاب از خوان او یک گرده بود

Гарчи аз ҳад беш гармӣ карда буд

گرچه از حد بیش گرمی کرده بود

Буд кайвони ҳиндӯи чӯбаки занаш

بود کیوان هندو چوبک زنش

Зангии шаб аз қамари таблаки занаш

زنگی شب از قمر طبلک زنش

Зуҳраи доими хоки рӯбии брдрш

زهره دایم خاک روبی بردرش

Муштарии ақзии алқзоаҳи лашкараш

مشتری اقضی القضاة لشکرش

Ҳам зи кини миррӣхи душмани сӯз ӯ

هم ز کین مریخ دشمن سوز او

Ҳам Уториди Тифл нав омӯз ӯ

هم عطارد طفل نو آموز او

Дар бар лутфаш ки ҷон олимӣаст

در بر لطفش که جان عالمیست

Оби ҳайвони қатра ва кавсар нест

آب حیوان قطره و کوثر نیست

Дар бар халқаш ки халқ онасту бас

در بر خلقش که خلق آنست و بس

Ҳалаи фирдавси хлқонсту бас

حله فردوس خلقانست و بس

Дар бар ҷўдши матоъи хушк ва тар

در بر جودش متاع خشک و تر

Як ҷўорди вазн аммо хушк тар

یک جوآرد وزن اما خشک تر

Дар бар илмаши бадасти кибриё

در بر علمش بدست کبریا

Ҳам млоики хӯшаи чини ҳам анбиё

هم ملایک خوشه چین هم انبیا

Дар бар ҳлмш ки кӯҳ сокинаст

در بر حلمش که کوه ساکنست

Дар замини сад ларзаи нооимнст

در زمین صد لرزهٔ ناایمنست

Чун зғиби алғиби сар аз сар битофт

چون زغیب الغیب سر از سر بتافت

Нурро ҳамранг худ кард ончӣ ёфт

نور را همرنگ خود کرد آنچه یافت

Юсуфи садиқро бар рӯй зад

یوسف صدیق را بر روی زد

Хаймаи хубяши сӯ то сӯй зад

خیمه خوبیش سو تا سوی زد

Ҳалқи Довӯд аз хушӣ пурҷӯш кард

حلق داود از خوشی پرجوش کرد

Халқро аз ҳалқ ӯ мадҳуш кард

خلق را از حلق او مدهوش کرد

Бар каф Мӯсо зад ва пайдо намӯд

بر کف موسی زد و پیدا نمود

То ҳамаи олами яд Байзо намӯд

تا همه عالم ید بیضا نمود

Соя онгаҳ бар дам исо фиканд

سایه آنگه بر دم عیسی فکند

Шӯри азу дар ҷумла дунё фиканд

شور ازو در جملهٔ دنیا فکند

Чун Муҳамади асли пишони аўФтод

چون محمد اصل پیشان اوفتاد

Он ӯ коФтод бар ҷони аўФтод

آن او کافتاد بر جان اوفتاد

Аз ду олами лоҷарам дар пеш буд

از دو عالم لاجرم در پیش بود

Венаи аҷабтар ҷон ӯ дарвеш буд

وین عجب تر جان او درویش بود

Ҷон чу он ҳақи бади он ӯ набӯд

جان چو آن حق بد آن او نبود

Ҷузи бдрўишии нишон ӯ набӯд

جز بدرویشی نشان او نبود

Подшоҳӣ буд Аҳмад аз аҳад

پادشاهی بود احمد از احد

Малик ӯ алФқри фахрӣ то абад

ملک او الفقر فخری تا ابد

Офаринишро чу мақсӯд ӯст бас

آفرینش را چو مقصود اوست بس

ӯ буд ҷовиди ҳақро дӯсти бас

او بود جاوید حق را دوست بس

Дар ҳамаи офоқ пайғомбар набӯд

در همه آفاق پیغامبر نبود

То яке пайғомбараши ҳам бар набӯд

تا یکی پیغامبرش هم بر نبود

Лек хатми ҷумлаи пайғомбарон

لیک ختم جملهٔ پیغامبران

Буд мустағнӣ на ҳамчун дигарон

بود مستغنی نه همچون دیگران

То буд чун Мустафои пайғомбарӣ

تا بود چون مصطفی پیغامبری

Чун буд дар соя ӯ дайгарӣ

چون بود در سایه او دیگری

Дар фурӯъи офтоби ховарӣ

در فروع آفتاب خاوری

Чун кунад охири чароғии раҳбарӣ

چون کند آخر چراغی رهبری

На паямбар гуфт агар акнӯн кулем

نه پیمبر گفت اگر اکنون کلیم

Зинда будӣ пайравам будӣ муқӣм

زنده بودی پیروم بودی مقیم

Исои Марям ки шуд бар осмон

عیسی مریم که شد بر آسمان

Пас рӯй ӯ кунад охири замон

پس روی او کند آخر زمان

Ҳиндӯ ӯ шуд Масеҳи номдор

هندو او شد مسیح نامدار

Зон мубашшир ном кардаш кирдигор

زان مبشر نام کردش کردگار

Баъди азуи пайғомбарӣ имкон надошт

بعد ازو پیغامبری امکان نداشت

Пеши азуи кас беш азу имон надошт

پیش ازو کس بیش ازو ایمان نداشت

Ёфт андари аҳд ӯ имони камол

یافت اندر عهد او ایمان کمال

Нест бартари азкмоли алои завол

نیست برتر ازکمال الا زوال

Чун бҳди мумкин хеш омад ӯ

چون بحد ممکن خویش آمد او

Лоҷарам аз анбиё пеш омад ӯ

لاجرم از انبیا پیش آمد او

Бишинав аз қуръон машав беҳудаи гум

بشنو از قرآن مشو بیهوده گم

Ҳуҷҷати алиўми акмалати лакам

حجت الیوم اکملت لکم

Ҳеҷ уммати ин шараф ҳаргиз наёфт

هیچ امت این شرف هرگز نیافت

Ҳеҷ пайғомбар дигар ин ъз наёфт

هیچ پیغامبر دگر این عز نیافت

Ихтилоф уммат омад раҳматаш

اختلاف امت آمد رحمتش

Худ чгўими зи иттифоқи умматаш

خود چگویم ز اتفاق امتش