Гӯши шӯ аз пой то сар бе ҳиҷоб
گوش شو از پای تا سر بی حجاب
То нуҳум бо ту асоси ин китоб
تا نهم با تو اساس این کتاب
Буи ӯгар ҳеҷ битавонӣ шунӯд
بوی او گر هیچ بتوانی شنود
Гӯй аз кунин битавонӣ рабӯд
گوی از کونین بتوانی ربود
Гар касеро ҳаст дар зоҳири гумон
گر کسی را هست در ظاهر گمان
Кини сухан каж меравад ҳамчун камон
کین سخن کژ میرود همچون کمان
Он зи зоҳир гўж мебинад валек
آن ز ظاهر گوژ میبیند ولیک
Ҳаст дар ботини бғоити неки нек
هست در باطن بغایت نیک نیک
Он ки солик бо малик гуяд сухан
آن که سالک با ملک گوید سخن
Вази замин ва осмон ҷӯяд сухан
وز زمین و آسمان جوید سخن
ё гузар бар арш ва бар курсӣ кунад
یا گذر بر عرش و بر کرسی کند
ё азину ани сухан пурсӣ кунад
یا ازین و ان سخن پرسی کند
АстФодт гирад ӯ аз анбиё
استفادت گیرد او از انبیا
Башнавад аз зарраи зарраи моҷаро
بشنود از ذره ذره ماجرا
Аз забон ҳол бошад он ҳама
از زبان حال باشد آن همه
На забон қол бошад он ҳама
نه زبان قال باشد آن همه
Дар забон қол кизбаст он валек
در زبان قال کذبست آن ولیک
Дар забони ҳол пар сидқасту нек
در زبان حال پر صدقست و نیک
Гар зФон ҳол нашиносӣ тамом
گر زفان حال نشناسی تمام
Ту зФон Фкртш хон вассалом
تو زفان فکرتش خوان والسلام
ӯ чу ин аз ҳол гуяд на зи қол
او چو این از حال گوید نه ز قال
Бовараши дор ва магӯ инро маҳол
باورش دار و مگو این را محال
Чун раво бошад ҳама дидан бихоб
چون روا باشد همه دیدن بخواب
Гар касе дар кашф бинад сари мтоб
گر کسی در کشف بیند سر متاب
Гарчи дар раҳи кашфи шайтонӣ буд
گرچه در ره کشف شیطانی بود
Лек ҳам малакӯту рӯҳонӣ буд
لیک هم ملکوت و روحانی بود
Завқу тақво бояду шавқи худо
ذوق و تقوی باید و شوق خدا
То кунад ду навъи шаръи инро ҷудо
تا کند دو نوع شرع این را جدا
Гар турои рӯзии дарин майдони кашанд
گر ترا روزی درین میدان کشند
Он рақами бинӣ ки бар мардони кашанд
آن رقم بینی که بر مردان کشند
Онгаҳе зини шеваи маънии сад ҳазор
آنگهی زین شیوه معنی صد هزار
Бинӣу донеу дории устувор
بینی و دانی و داری استوار
Ҳаст ин шеваи сухан чун иҷтиҳод
هست این شیوه سخن چون اجتهاد
Неку бадро кард бояд эътиқод
نیک و بد را کرد باید اعتقاد
ё хатост ва ё савоби ин бишкӣ
یا خطاست و یا صواب این بیشکی
Пас буд ин ду хари инро яке
پس بود این دو جزا این را یکی
Зини баёни мақсӯд ман онасту бас
زین بیان مقصود من آنست و بس
То ки аз солики занам бо ту нафас
تا که از سالک زنم با تو نفس
Кӯ бар ҷбрил рафту фавқи арш
کو بر جبریل رفت و فوق عرش
Бози фавқ алърш омад то бФрш
باز فوق العرش آمد تا بفرش
ё бар афлок шуд пеши малик
یا بر افلاک شد پیش ملک
ё бзир хок шуд сӯии смк
یا بزیر خاک شد سوی سمک
Он ҳама бар кизб нанаҳй бишинавӣ
آن همه بر کذب ننهی بشنوی
На зи қол аз ҳоли онро бгрўӣ
نه ز قال از حال آن را بگروی
Аввалати ин асл бар ҳам менуҳум
اولت این اصل بر هم مینهم
Бо ту ин бунёд муҳкам менуҳум
با تو این بنیاد محکم مینهم
То чу зини шеваи сухани бинии басӣ
تا چو زین شیوه سخن بینی بسی
Бар сар инкор нанишинӣ басӣ
بر سر انکار ننشینی بسی
Зонка ин зебои китоби хосу ом
زانکه این زیبا کتاب خاص و عام
Ҳаст азин шева ки гуфтам вассалом
هست ازین شیوه که گفتم والسلام
Роҳи рӯро солики раҳ фикр ӯст
راه رو را سالک ره فکر اوست
Фкртии кони мстФод аз зикр ӯст
فکرتی کان مستفاد از ذکر اوست
Зикр бояд гуфт то фикр оварад
ذکر باید گفت تا فکر آورد
Сад ҳазорон маънӣ бикр оварад
صد هزاران معنی بکر آورد
Фкртӣ каз ваҳм въқл ояд падед
فکرتی کز وهم عقل آید پدید
Он на ғайбаст он з нақл ояд падед
آن نه غیبست آن ز نقل آید پدید
Фикрати ақлӣ буд куффор ро
فکرت عقلی بود کفار را
Фикрат қалбӣаст марди кор ро
فکرت قلبیست مرد کار را
Солики фикрат ки дар кор омадаст
سالک فکرت که در کار آمدست
На зи ақл аз дил падедор омадаст
نه ز عقل از دل پدیدار آمدست
Аҳли дилро завқ ва фаҳмӣ дигараст
اهل دل را ذوق و فهمی دیگرست
Кони зФҳм ҳар ду олам бартараст
کان زفهم هر دو عالم برترست
Ҳаркиро он фаҳм дар кори афканд
هرکه را آن فهم در کار افکند
Хеш дар дарёии асрори афканд
خویش در دریای اسرار افکند