Як шабӣ дар тохти ҷбрили амин
یک شبی در تاخت جبریل امین
Гуфт эй маҳбӯби раби Алъоламин
گفت ای محبوب رب العالمین
Сад ҷаҳони ҷон мунтазир бинишаста анд
صد جهان جان منتظر بنشسته اند
Дар кушодаи дили бтў дар баста анд
در گشاده دل بتو در بسته اند
Ҳафт торамро зи дидорати ҳаёт
هفت طارم را ز دیدارت حیات
Тоброӣии зини равоқи шаш ҷаҳот
تابرآئی زین رواق شش جهات
Анбиёро дидаҳо равшан кунӣ
انبیا را دیدهها روشن کنی
Қудсёнро ҷонҳо гулшан кунӣ
قدسیان را جانها گلشن کنی
Ин ҷаҳон ва он ҷаҳони дарҳами занӣ
این جهان و آن جهان درهم زنی
Пас илм дар дзўаҳи олами занӣ
پس علم در دزوهٔ عالم زنی
Чун бирафтӣ аз ҷаҳони вази ҷони ҳаме
چون برفتی از جهان وز جان همی
Қурбати ҷону ҷаҳони ёбии дамӣ
قربت جان و جهان یابی دمی
Мустафоро кини сухан дар гӯш шуд
مصطفی را کین سخن در گوش شد
Ҷон чун дарёӣ ӯ пурҷӯш шуд
جان چون دریای او پرجوش شد
Аз всоқам ҳонеи зи иштиёқ
از وثاق ام هانی ز اشتیاق
Дар кашидам алкитобаш бар барроқ
در کشید ام الکتابش بر براق
Ҳамчунон мезад Аннан то осмон
همچنان میزد عنان تا آسمان
То ки бигузашт аз замон ва аз макон
تا که بگذشت از زمان و از مکان
Ҳардуи олам хостораш омаданд
هردو عالم خواستارش آمدند
Бо тибқҳои нисораш омаданд
با طبقهای نثارش آمدند
ӯ дар он миъроҷ ҷонӣ нанагирист
او در آن معراج جانی ننگریست
Зонка сар кор донист ӯ ки чист
زانکه سر کار دانست او که چیست
Буд сари тез ӯ чу сӯзани лоҷарам
بود سر تیز او چو سوزن لاجرم
Ҳамчуи сӯзан буд чашмаш бар қадам
همچو سوزن بود چشمش بر قدم
Барнадошт ӯ чашм чун сӯзани зи пой
برنداشت او چشم چون سوزن ز پای
Як сар сӯзан намонад ӯ ҳеҷ ҷой
یک سر سوزن نماند او هیچ جای
Лоҷарами як сӯзанаш душман намонад
لاجرم یک سوزنش دشمن نماند
Ҳамчуи исои баста сӯзан намонад
همچو عیسی بستهٔ سوزن نماند
То наёбади сӯзани ин сарриштаи боз
تا نیابد سوزن این سررشته باز
Кӣ тавонад рафт дар роҳии дароз
کی تواند رفت در راهی دراز
Ҳақи таъолӣ аз карам чандон намӯд
حق تعالی از کرم چندان نمود
Кони бкс дар қарнҳо натавон намӯд
کان بکس در قرنها نتوان نمود
Зон намӯдаш сари кули коинот
زان نمودش سر کل کائنات
То бидонади хоҷаи хуршеди зот
تا بداند خواجهٔ خورشید ذات
Кини ҳамаи сараш чу маи беруни змиғ
کین همه سرش چو مه بیرون زمیغ
Кард равшан нест яъне зу дареғ
کرد روشن نیست یعنی زو دریغ
Лек пайғомбар бидон миннгрист
لیک پیغامبر بدان میننگریست
Яъне аўдонди маро мақсӯд чист
یعنی اوداند مرا مقصود چیست
Дидаро дидору ҷонро доғи бас
دیده را دیدار و جان را داغ بس
Варна беаўдидаҳро мо зоғи бас
ورنه بی اودیده را ما زاغ بس
Аввали одамро ки Тифли пирзод
اول آدم را که طفل پیرزاد
Барграфт аз хоку лутфаш шер дод
برگرفت از خاک و لطفش شیر داد
Буд одам бепадар бе модарӣ
بود آدم بی پدر بی مادری
ӯ бпрўрдши зиҳии ҷони парварӣ
او بپروردش زهی جان پروری
Ҳалаи пӯшедаш аз урёни хеш
حلهٔ پوشیدش از عریان خویش
Чист урён яъне аз имони хеш
چیست عریان یعنی از ایمان خویش
Аввалаши асмои ҳама таълим дод
اولش اسما همه تعلیم داد
Вази мсмии охираш таъзим дод
وز مسمی آخرش تعظیم داد
Баъд азон дар садр шуд тадрис ро
بعد ازان در صدر شد تدریس را
Дарси мо аўҳӣ бигуфт Идрӣс ро
درس ما اوحی بگفت ادریس را
Дар мусӣбати Нӯҳ ротсдиқ кард
در مصیبت نوح راتصدیق کرد
Навҳаи шавқи ҳақаш таълиқ кард
نوحهٔ شوق حقش تعلیق کرد
Рӯй аз онҷои сӯй иброҳӣм дод
روی از آنجا سوی ابراهیم داد
Сад сабақ аз хлтш таълим дод
صد سبق از خلتش تعلیم داد
Дар ақаби ёқӯбро дирамонаш дод
در عقب یعقوب را درمانش داد
Дарди дайнро кулба аҳзонш дод
درد دین را کلبهٔ احزانش داد
Сӯй Юсуф рафт ҳам сайри фалак
سوی یوسف رفت هم سیر فلک
Ваз малоҳат кард ҳасанаши хуши намак
وز ملاحت کرد حسنش خوش نمک
Сӯй Исмоил шуд ҷоняш дод
سوی اسماعیل شد جانیش داد
Кушта буд аз ишқ қурбоняш дод
کشته بود از عشق قربانیش داد
Кори Мӯсоро басӣ ғӯраш намӯд
کار موسی را بسی غورش نمود
Бартар аз сад таври сад тавраш намӯд
برتر از صد طور صد طورش نمود
Аз набии Довӯдро сад роз гуфт
از نبی داود را صد راز گفت
Сари макнуни збўрш боз гуфт
سر مکنون زبورش باز گفت
Пас сулаймонро дарон султони сиррӣ
پس سلیمان را دران سلطان سری
Дод дар шоҳии фақри ангуштарӣ
داد در شاهی فقر انگشتری
Кард Айюби набиро нўмҳл
کرد ایوب نبی را نومحل
Малики Кирмон бо биҳишташ зад бадал
ملک کرمان با بهشتش زد بدل
Раҳбар Юнус шуд аз моҳии бмоаҳ
رهبر یونس شد از ماهی بماه
Кардаш аз ма то бмоҳии подшоҳ
کردش از مه تا بماهی پادشاه
Ташна ӯ буд Хизри поки зот
تشنهٔ او بود خضر پاک ذات
Бар лабаш зад қатраи оби ҳаёт
بر لبش زد قطرهٔ آب حیات
Чун сари бурӣда яҳё бидид
چون سر بریدهٔ یحیی بدید
Бо ҳусайни хеш дар силкаш кашид
با حسین خویش در سلکش کشید
Сӯй исо омад ва муфтяш кард
سوی عیسی آمد و مفتیش کرد
Дар ҳидоят то абад маҳдяш кард
در هدایت تا ابد مهدیش کرد
Гарчи дод ӯ корҳоро сад низом
گرچه داد او کارها را صد نظام
Зарра бо ӯ набӯд ӯ вассалом
ذرهٔ با او نبود او والسلام
Оқибат чун пушт бар афлок кард
عاقبت چون پشت بر افلاک کرد
Азми халъати хона лўлок кард
عزم خلعت خانهٔ لولاک کرد
Ҳамчунон мерафт то рафтан намонад
همچنان میرفت تا رفتن نماند
Муҳамадат мегуфт то гуфтан намонад
محمدت میگفت تا گفتن نماند
Дар кашиш афтод дар ҳар ҷазба
در کشش افتاد در هر جذبهٔ
Қатъ кардӣ сад чу олами ақаба
قطع کردی صد چو عالم عقبهٔ
Сад ҳазорон дами бузади он ҷойгоҳ
صد هزاران دم بزد آن جایگاه
Шуд баҳри дами сад ҳазорон солаи роҳ
شد بهر دم صد هزاران ساله راه
Чун дигар ёроии роҳ ва дам намонад
چون دگر یارای راه و دم نماند
Ҷузи яке андари яке муҳаррам намонад
جز یکی اندر یکی محرم نماند
Крсиш аз нур биниҳоданд пеш
کرسیش از نور بنهادند پیش
Бениҳоят парда бикшоданд пеш
بی نهایت پرده بگشادند پیش
Ҳайбату иззат чу биҳди аўФтод
هیبت و عزت چو بیحد اوفتاد
Ларза дар ҷони Аҳмади аўФтод
لرزهٔ در جان احمد اوفتاد
Мем Аҳмад маҳв шуд поки он замон
میم احمد محو شد پاک آن زمان
То аҳад мондў шуд Аҳмад аз миён
تا احد ماندو شد احمد از میان
Чун зФонро мекунад ин ҳоли лол
چون زفان را میکند این حال لال
Аз забони лол бояд гуфт ҳол
از زبان لال باید گفت حال
Аз чунин ҷоӣӣ ки ҷой ҷой нест
از چنین جائی که جای جای نیست
Қисми мо ҷузи вои вой вой нест
قسم ما جز وای وای وای نیست
Чун занами ман зини мақоми саъби лоф
چون زنم من زین مقام صعب لاف
Мӯр чун дар пушт гирад кӯҳи қоф
مور چون در پشت گیرد کوه قاف
Гарчи дорад мӯр чун кӯҳии камар
گرچه دارد مور چون کوهی کمر
Ин дигар бошад блошки он дигар
این دگر باشد بلاشک آن دگر
Зон камар чун нисбатӣ омад падед
زان کمر چون نسبتی آمد پدید
Ошиқонро рағбатӣ омад падед
عاشقان را رغبتی آمد پدید
Оқибат бо хеш додандаш зи хеш
عاقبت با خویش دادندش ز خویش
Ҳарчӣ гўӣӣ беш додандаш зи пеш
هرچه گوئی بیش دادندش ز پیش
Чун Муҳамад бо худ омад худ набӯд
چون محمد با خود آمد خود نبود
эй аҷаби гўӣӣ ки ӯ худ худ набӯд
ای عجب گوئی که او خود خود نبود
Чун ду хоҷа хостандӣ дар араб
چون دو خواجه خواستندی در عرب
Дӯстии икдгр кардани талаб
دوستی یکدگر کردن طلب
Ду камон бар ҳам Фкндндии тамом
دو کمان بر هم فکندندی تمام
Яъне худ ин ду яке шуд бардавом
یعنی خود این دو یکی شد بردوام
Чун ду тан дар асли як зот омадӣ
چون دو تن در اصل یک ذات آمدی
Номи ин ақд алмсоқот омадӣ
نام این عقد المساقات آمدی
эй аҷаби ин ақд чун баста шудӣ
ای عجب این عقد چون بسته شدی
Хӯни вФълу қавл пайваста шудӣ
خون وفعل و قول پیوسته شدی
Моли ин як моли он як омадӣ
مال این یک مال آن یک آمدی
Ҳоли ин як ҳоли он як омадӣ
حال این یک حال آن یک آمدی
Дар яке бо як дуӣ бархестӣ
در یکی با یک دوی برخاستی
Ҳам манӣ ва ҳам тӯй бархестӣ
هم منی و هم توی برخاستی
Ҳамчунон он шаби сухани гӯии аласт
همچنان آن شب سخن گوی الست
Бо набии ақд мсоқотӣ бибаст
با نبی عقد مساقاتی ببست
Дӯкмони қоби қавсин эй аҷаб
دوکمان قاب قوسین ای عجب
Дар ҳам афканданд аз сидқу талаб
در هم افکندند از صدق و طلب
Чун чунин ақдяш ҳосил шуд зи дӯст
چون چنین عقدیش حاصل شد ز دوست
Қавли вФълши ҷумлаи қавл ва феъл ӯст
قول وفعلش جمله قول و فعل اوست
Ду камон абрӯаш бингар ту нахуст
دو کمان ابروش بنگر تو نخست
Тошуади он қоби қўсинти дуруст
تاشود آن قاب قوسینت درست
Гар дар ин олами камонро зоғ буд
گر در این عالم کمان را زاغ بود
Он камонро зоғ аз мозоғ буд
آن کمان را زاغ از مازاغ بود
Қоби қавсин аз адад омад падед
قاب قوسین از عدد آمد پدید
Тоқи абрӯаш аз аҳад омад падед
طاق ابروش از احد آمد پدید
Ҷуфти тоқ ӯ муҳаққиқи аўФтод
جفت طاق او محقق اوفتاد
Ҷуфт бо худ тоқ бо ҳақи аўФтод
جفت با خود طاق با حق اوفتاد
Қавси абрӯ ҳар дўчўн пайваста шуд
قوس ابرو هر دوچون پیوسته شد
Тоқи гашт ва аз ду бӯдан руста шуд
طاق گشت و از دو بودن رسته شد
Қоби қавсин оят дил бастагӣаст
قاب قوسین آیت دل بستگیست
Кончаҳи ду абрӯ бик пайвастагӣаст
کانچه دو ابرو بیک پیوستگیست
Чун паямбари бастаи ин ақд шуд
چون پیمبر بستهٔ این عقد شد
Ҷонашро тавҳиди мутлақ нақд шуд
جانش را توحید مطلق نقد شد
Дар расед аз ҳазрати иззати хитоб
در رسید از حضرت عزت خطاب
Шуд ҳаме ҳар зарраи сад офтоб
شد همی هر ذرهٔ صد آفتاب
Ҳақ таъолӣ гуфташ эй дилбанди халқ
حق تعالی گفتش ای دلبند خلق
Гар баноми ман буд савганди халқ
گر بنام من بود سوگند خلق
Ман бтў савганд хӯрдам инат қадар
من بتو سوگند خوردم اینت قدر
Пас лъмрк ёд кардам инат садр
پس لعمرک یاد کردم اینت صدر
Зер бингар боз кун наргиси зи ҳам
زیر بنگر باز کن نرگس ز هم
То чаҳ мебинӣ ту дар зери қадам
تا چه میبینی تو در زیر قدم
Мустафо чун кард фармонро нигоҳ
مصطفی چون کرد فرمان را نگاه
Дид зери хеши муштии хоки роҳ
دید زیر خویش مشتی خاک راه
Гуфт чандоне ки афтодат назар
گفت چندانی که افتادت نظر
Вончаҳи зер поят омад сари басар
وانچه زیر پایت آمد سر بسر
Хоки пои тест эй садри аном
خاک پای تست ای صدر انام
Ҷумла дар кор ту кардам вассалом
جمله در کار تو کردم والسلام
Гуфт ё раб мекашад инам ҳама
گفت یا رب میکشد اینم همه
Зонка муштии хоки мибинми ҳама
زانکه مشتی خاک میبینم همه
Ин чаҳ вазни орад ки хоки пои тест
این چه وزن آرد که خاک پای تست
Дӯстиро бахшами ин чаҳ ҷои тест
دوستی را بخشم این چه جای تست
Мустафои гуфто ки дар пеши худоӣ
مصطفی گفتا که در پیش خدای
Хостам то саҷдаи орми биҷой
خواستم تا سجدهٔ آرم بجای
Чун бсҷдаҳи сари фурӯи барадами бароа
چون بسجده سر فرو بردم براه
Хешро дидам миёни хобгоҳ
خویش را دیدم میان خوابگاه
Чун ду олам диду соҳиби рози гашт
چون دو عالم دید و صاحب راز گشت
Дид бистари гарми вақти бози гашт
دید بستر گرم وقت باز گشت
Бистараш чун сарди гаштии он замон
بسترش چون سرد گشتی آن زمان
Кӯи бурун буд аз замон ва аз макон
کو برون بود از زمان و از مکان
эй бурун ҳар ду олами ҷои ту
ای برون هر دو عالم جای تو
Ҳар ду олам чист хоки пои ту
هر دو عالم چیست خاک پای تو
Осмони як ҳалқа аз гесуии тест
آسمان یک حلقه از گیسوی تست
Хирқаи пӯши хонақоҳи кӯии тест
خرقه پوش خانقاه کوی تست
Осмон шуд эй гули сурхати арақ
آسمان شد ای گل سرخت عرق
Аз гули даҳ барги рӯят на варақ
از گل ده برگ رویت نه ورق
эй қиёми Фостқми миъроҷи ту
ای قیام فاستقم معراج تو
Қуми Фонзр эй лъмрки тоҷи ту
قم فانذر ای لعمرک تاج تو
Омадат ақраҳи зи дили хонанда
آمدت اقره ز دل خوانندهٔ
Ваз ?илам нашарҳ бҷони донанда
وز الم نشرح بجان دانندهٔ
Ту на Тифли алиф бе хондан
تو نهٔ طفل الف بی خواندن
Хати тест аз лавҳи мавлои хондан
خط تست از لوح مولی خواندن
Лоҷарами уммӣ мутлақ омадӣ
لاجرم امی مطلق آمدی
Сомит аз худ нотиқ аз ҳақ омадӣ
صامت از خود ناطق از حق آمدی
Ҳркломии кони ту гўӣӣ аз ҳақаст
هرکلامی کان تو گوئی از حقست
Зонка ҷонат аз нур ҷонон муштақаст
زانکه جانت از نور جانان مشتقست
Ҳар таомии кони сӯй ҳалқат расед
هر طعامی کان سوی حلقت رسید
Он зи ҳалқи холиқ хилқат расед
آن ز حلق خالق خلقت رسید
Гар наёбӣ то абдбўии таом
گر نیابی تا ابدبوی طعام
Қӯти итъмнӣу исқинии тамом
قوت یطعمنی و یسقینی تمام
эй замину осмони хок дарат
ای زمین و آسمان خاک درت
Аршу курсии хӯшаи чини ҷавҳарат
عرش و کرسی خوشه چین جوهرت
То ки як ҷон дорам ва то зинда ам
تا که یک جان دارم و تا زنده ام
Банди бандатро бсди ҷон банда ам
بند بندت را بصد جان بنده ام
Дар зФонми ҷузи саноӣ ту мабод
در زفانم جز ثنای تو مباد
Нақди ҷонами ҷузи вафоӣ ту мабод
نقد جانم جز وفای تو مباد
Нестам ман марди васфи зоти ту
نیستم من مرد وصف ذات تو
ӣнқадар ҳам ҳаст аз баракоти ту
اینقدر هم هست از برکات تو
Васфи ақламгар мубориз омадаст
وصف عقلم گر مبارز آمدست
Ақли қосири васф оҷиз омадаст
عقل قاصر وصف عاجز آمدست
Онкӣ ӯ васф аз хдодонд шунид
آنکه او وصف از خداداند شنید
Васфи каси онҷо куҷо донад расед
وصف کس آنجا کجا داند رسید
Ман нмигўим ки ҳисони туам
من نمیگویم که حسان توام
То манам хоки сегӣ зон туам
تا منم خاک سگی زان توام
Гар нахоҳӣ кард сӯии мо назар
گر نخواهی کرد سوی ما نظر
То абдхўоҳим гуфт ин алмФр
تا ابدخواهیم گفت این المفر
Уммати хешами шимури кини як сухан
امت خویشم شمر کین یک سخن
Менамоям ончӣ мехоҳӣ бикун
مینمایم آنچه میخواهی بکن
Зонка нақласт ин ҳикоят зон ту
زانکه نقلست این حکایت زان تو
Аз сқоти сокини девони ту
از ثقات ساکن دیوان تو