Мори аФсоиии яке ҳарбаи бадаст

مار افسایی یکی حربه بدست

Карда бад бар мор сӯрохӣ нишаст

کرده بد بر مار سوراخی نشست

Ҳар замон месохт маъҷунӣ дигар

هر زمان میساخت معجونی دگر

Ҳар нафас мехонд афсунӣ дигар

هر نفس میخواند افسونی دگر

Ногуҳии исо бронҷо даргузашт

ناگهی عیسی برانجا درگذشت

Мор омад пеш ӯ дар сари гузашт

مار آمد پیش او در سر گذشت

Гуфт эй рӯҳи аллоҳ эй шамъи аном

گفت ای روح اللّه ای شمع انام

Ҳаст сесад соли умри ман тамом

هست سیصد سال عمر من تمام

Марди сӣ солаи маро афсун кунад

مرد سی ساله مرا افسون کند

То зсўрохми магар берун кунад

تا زسوراخم مگر بیرون کند

Рафт исои оқибати зонҷоигоаҳ

رفت عیسی عاقبت زانجایگاه

Чун дигар бора фурӯд омад бароа

چون دگر باره فرود آمد براه

Мардро гуфто чаҳ кардӣ кор ро

مرد را گفتا چه کردی کار را

Гуфт андар сила кардам мор ро

گفت اندر سله کردم مار را

Шуд сари он сила исо барграфт

شد سر آن سله عیسی برگرفت

Чун бидид ӯро сухан аз сргрФт

چون بدید او را سخن از سرگرفت

Гуфт эй мор аз чаҳ тоъат доштӣ

گفت ای مار از چه طاعت داشتی

Хоссаи чандоне шуҷоат доштӣ

خاصه چندانی شجاعت داشتی

Он ҳамаи даъвӣ ки кардӣ аз нахуст

آن همه دعوی که کردی از نخست

Аз чаҳ афтодӣ чунин дар доми суст

از چه افتادی چنین در دام سست

Гуфт ман нФриФтми зи афсун ӯ

گفت من نفریفتم ز افسون او

Митўонстм ки резами хӯн ӯ

میتوانستم که ریزم خون او

Лек чун бисёр ҳақро номи барад

لیک چون بسیار حق را نام برد

Номи ҳақи хуши хуши маро дар доми барад

نام حق خوش خوش مرا در دام برد

Чун баном ҳақ шудам дар дом ӯ

چون بنام حق شدم در دام او

Сад чу ҷони ман фидои ном ӯ

صد چو جان من فدای نام او

Васл ҳамчун оташии ҷони сўздт

وصل همچون آتشی جان سوزدت

Ёд бояд то ҷаҳони аФрўздт

یاد باید تا جهان افروزدت