Он яке дрхўонди маҷнӯнро зи роҳ

آن یکی درخواند مجنون را ز راه

Гуфт агар хоҳии ту Лайлиро бихоҳ

گفت اگر خواهی تو لیلی را بخواه

Гуфт ҳаргиз менабояд зани маро

گفت هرگز مینباید زن مرا

Бас буд ин зорӣу шевани маро

بس بود این زاری و شیون مرا

Гуфт ӯро чун нмихўоҳии ?бирт

گفت او را چون نمیخواهی برت

Ин ҳамаи савдо бурун кун аз сарат

این همه سودا برون کن از سرت

Ёд хуштар гуфт аз Лайлии маро

یاد خوشتر گفت از لیلی مرا

Саркашӣ ӯроу воўилии маро

سرکشی او را و واویلی مرا

Мағзи ишқи ошиқони ёдӣ буд

مغز عشق عاشقان یادی بود

Ҳарчӣ бигузаштӣ азин бодӣ буд

هرچه بگذشتی ازین بادی بود

Ман ним зон ошиқии шаҳвати параст

من نیم زان عاشقی شهوت پرست

То кунам холии зиёди дӯсти даст

تا کنم خالی زیاد دوست دست

Тока бошад ёд ғайриӣ дар ҳисоб

تاکه باشد یاد غیری در حساب

Зикр мавло бошад аз ту дар ҳиҷоб

ذکر مولی باشد از تو در حجاب

Чун ҳамаи ёди ту аз мавло буд

چون همه یاد تو از مولی بود

Ҳамчуи маҷнӯнати ҳамаи Лайлӣ буд

همچو مجنونت همه لیلی بود