Чун зи Лайлии гашти маҷнӯн бе қарор

چون ز لیلی گشت مجنون بی قرار

Рӯзу шаб дар шаҳр мегардид хор

روز و شب در شهر میگردید خوار

Гуфт Лайлиро касе кони хираи мард

گفت لیلی را کسی کان خیره مرد

Ҷумлаи гирд шаҳр мегардад бадарад

جمله گرد شهر میگردد بدرد

Гуфт агар дар ишқ бошад устувор

گفت اگر در عشق باشد استوار

Як дамаш бо шаҳри гардидан чикор

یک دمش با شهر گردیدن چکار

Баъдазон шуд сари бсҳро дар ниҳод

بعدازان شد سر بصحرا در نهاد

Пои нокомии бсўдо дар ниҳод

پای ناکامی بسودا در نهاد

Гашти микрдии бсҳрои жолаи бор

گشت میکردی بصحرا ژاله بار

Аз сиришкаш гашта саҳрои лолаи зор

از سرشکش گشته صحرا لاله زار

Гуфт Лайлӣ ҳаст ӯ дар ишқи суст

گفت لیلی هست او در عشق سست

Нест саҳрои гаштан аз ошиқи дуруст

نیست صحرا گشتن از عاشق درست

Баъдазон дар нотавонии аўФтод

بعدازان در ناتوانی اوفتاد

Мурдан ӯро зиндагонии аўФтод

مردن او را زندگانی اوفتاد

Будаш аз бе тоқатии бими ҳалок

بودش از بی طاقتی بیم هلاک

Зори михФтии миёни хору хок

زار میخفتی میان خار و خاک

Гуфт Лайлӣ нест ӯ дар ишқи зор

گفت لیلی نیست او در عشق زار

Як нафас бо хоби ошиқро чаҳ кор

یک نفس با خواب عاشق را چه کار

Баъдазон шуд ишқи Лайлии ғолибаш

بعدازان شد عشق لیلی غالبش

Гум шуд аз матлӯби ҷони толибаш

گم شد از مطلوب جان طالبش

Икдмши фарёд воўилӣ намонад

یکدمش فریاد واویلی نماند

Аз қадам то фарқи ҷуз Лайлӣ намонад

از قدم تا فرق جز لیلی نماند

Тан фурӯ дод ва чунон дар кор шуд

تن فرو داد و چنان در کار شد

Каз вуҷӯди хештан безор шуд

کز وجود خویشتن بیزار شد

Дили з дасташ рафт ва дар хӯни маҳви гашт

دل ز دستش رفت و در خون محو گشت

Ҷумла Лайлӣ монад маҷнӯни маҳви гашт

جمله لیلی ماند مجنون محو گشت

Гар ҳаме будяш майли сад таом

گر همی بودیش میل صد طعام

Хондӣ он ҷумлаи Лайлиро баном

خواندی آن جمله لیلی را بنام

Аз зФонш албата ҳаргизи икдмӣ

از زفانش البته هرگز یکدمی

Номадии берун ба ҷузи Лайлии ҳаме

نامدی بیرون به جز لیلی همی

Дар намозаш эй аҷаб беамд ӯ

در نمازش ای عجب بی عمد او

Зикр Лайлӣ омадӣ алҳмд ӯ

ذکر لیلی آمدی الحمد او

Дар ташаҳҳуд дар рукӯъ ва дар суҷуд

در تشهد در رکوع و در سجود

Номи Лайлӣ будӣ ӯро дар вуҷӯд

نام لیلی بودی او را در وجود

Гар нишастӣ ҳеҷ ва гар бархестӣ

گر نشستی هیچ و گر برخاستی

Зу ҳамаи Лайлӣу Лайлии хостӣ

زو همه لیلی و لیلی خواستی

Ин хабар гуфтанд бо Лайлии магар

این خبر گفتند با لیلی مگر

Гуфт акнӯн ишқаш омад коргар

گفت اکنون عشقش آمد کارگر

То ки дар гунҷид чизеи дигараш

تا که در گنجید چیزی دیگرش

наменаомад ишқи Лайлӣ дар хӯриш

می نیامد عشق لیلی در خورش

Чун кунун бархест аўклии зи даст

چون کنون برخاست اوکلی ز دست

Ишқи ман куллӣ биҷой ӯ нишаст

عشق من کلی بجای او نشست

Гунҷадӣ дар ишқ агар дргнҷдӣ

گنجدی در عشق اگر درگنجدی

Ошиқи ин ҷоснҷдӣ кам синҷидӣ

عاشق این جاسنجدی کم سنجدی

То буд як зарра аз ҳастӣ биҷой

تا بود یک ذره از هستی بجای

Куфр бошад гар наҳй дар ишқи пой

کفر باشد گر نهی در عشق پای

Ишқ дар худ маҳв хоҳад ҳар ки ҳаст

عشق در خود محو خواهد هر که هست

Варна натавон баради сӯии ишқи даст

ورنه نتوان برد سوی عشق دست

Ҳаркии ангуштии баради онҷоигоаҳ

هرکه انگشتی برد آنجایگاه

Ҳамчу ангуштӣ бисӯзад пеши роҳ

همچو انگشتی بسوزد پیش راه

Ишқ аз фонии тавон омухтан

عشق از فانی توان آموختن

Фонии онҷо кӣ тавонад сӯхтан

فانی آنجا کی تواند سوختن

Гар ту пеши ишқ фонӣ мерӯй

گر تو پیش عشق فانی میروی

Ғарқи об зиндагонӣ мерӯй

غرق آب زندگانی میروی

Вар з ҳастӣ мебарӣ як зарраи ту

ور ز هستی میبری یک ذره تو

То абад зон зарраи Монии ғарраи ту

تا ابد زان ذره مانی غره تو

То буд як зарра ҳастӣ дар миён

تا بود یک ذره هستی در میان

Барканорӣ аз сафои суфиён

برکناری از صفای صوفیان

СўФӣӣ натавон бксб андӯхтан

صوفئی نتوان بکسب اندوختن

Дар азали он хирқа бояд духтан

در ازل آن خرقه باید دوختن