Пераи золии баради пеши бўсъид

پیره زالی برد پیش بوسعید

Кӯдакиро то буд ӯро мурӣд

کودکی را تا بود او را مرید

Он ҷавон дар кор мард омад валек

آن جوان در کار مرد آمد ولیک

Зарди гашту нотавон аз заъфи нек

زرد گشت و ناتوان از ضعف نیک

Барг бебаррагӣ ва бехешӣ надошт

برگ بی برگی و بی خویشی نداشت

Тоқати хорӣ ва дарвешӣ надошт

طاقت خواری و درویشی نداشت

Хост марду шайхро гуфт ин замон

خاست مرد و شیخ را گفت این زمان

Суфем нокарда кардӣ нотавон

صوفیم ناکرده کردی ناتوان

Хостам то сўФӣӣ гардонем

خواستم تا صوفئی گردانیم

Ҳамчуи хеш аз хештан бурҳонем

همچو خویش از خویشتن برهانیم

Ту маро дар доми марги андохтӣ

تو مرا در دام مرگ انداختی

Кори ман ҷумлаи зи барги андохтӣ

کار من جمله ز برگ انداختی

Гуфт чун сӯфии нишонди бўсъид

گفت چون صوفی نشاند بوسعید

Сӯфӣ ӯ чун ту бошад эй мурӣд

صوفی او چون تو باشد ای مرید

Лек чун сӯфии нишонди кирдигор

لیک چون صوفی نشاند کردگار

Лоҷарам чун бўсъид ояд бакор

لاجرم چون بوسعید آید بکار

Ҳарчӣ он аз ман равад чун ман буд

هرچه آن از من رود چون من بود

Дӯст аз ман гар равад душман буд

دوست از من گر رود دشمن بود

Рост ноед сўФӣии ҳаргизи бксб

راست ناید صوفئی هرگز بکسب

Хари кҷогрдди бҷду ҷаҳди асб

خر کجاگردد بجد و جهد اسب

Лек агар давлат расад азҷои хеш

لیک اگر دولت رسد ازجای خویش

Як хари исо буд сад асб беш

یک خر عیسی بود صد اسب بیش

Ҷади вҷҳдтро чу рой дигараст

جد وجهدت را چو رای دیگرست

СўФӣӣ кардани з ҷой дигараст

صوفئی کردن ز جای دیگرست

Ҷади вҷҳдт бесавобӣ кӣ буд

جد وجهدت بی ثوابی کی بود

Лек гнҷшгии уқобӣ кӣ буд

لیک گنجشگی عقابی کی بود

Гар ҳамаи олами савоби ту буд

گر همه عالم ثواب تو بود

То ту бошӣ ту азоби ту буд

تا تو باشی تو عذاب تو بود

СўФӣӣ сангӣаст мабҳути омада

صوفئی سنگیست مبهوت آمده

Санги рафтаи лаълу ёқӯти омада

سنگ رفته لعل و یاقوت آمده

То бзоти андар тбдл набӯдат

تا بذات اندر تبدل نبودت

Ҷузв бошӣ зоти ту кул набӯдат

جزو باشی ذات تو کل نبودت

Дар ҳақиқат гарчи таваккул омадӣ

در حقیقت گرچه توکل آمدی

Лек ин соъати ҳама зл омадӣ

لیک این ساعت همه ذل آمدی

Гар шавад зли тўдри кули нопадид

گر شود ذل تودر کل ناپدید

Ту бакулии кули шӯии зли нопадид

تو بکلی کل شوی ذل ناپدید

Вар бимонад зарра аз зли ту

ور بماند ذرهٔ از ذل تو

Пас буд он зарраи зиллати ғули ту

پس بود آن ذره ذلت غل تو

Ҳаст сӯфии зл дар кули бохта

هست صوفی ذل در کل باخته

Злу кул дар кул кул андохта

ذل و کل در کل کل انداخته

Кули кул дар кули калоти омада

کل کل در کل کلات آمده

Бесифат бефеъл ва бе зоти омада

بی صفت بی فعل و بی ذات آمده

Пой ногоҳе фурӯ рафтани бгнҷ

پای ناگاهی فرو رفتن بگنج

Пеша набӯд ки омӯзии биринҷ

پیشهٔ نبود که آموزی برنج

Ҳаст сӯфии мард бе ранҷи омада

هست صوفی مرد بی رنج آمده

Пой ӯ ногоҳ дар ганҷи омада

پای او ناگاه در گنج آمده

СўФӣӣ бояд туро андеша кун

صوفئی باید ترا اندیشه کن

То ки донеи ганҷи ёбӣ пеша кун

تا که دانی گنج یابی پیشه کن

Лек ҷад ва ҷаҳд мебояд туро

لیک جد و جهد میباید ترا

Тодри ин ганҷ бигушоед туро

تادر این گنج بگشاید ترا

Зонка дар роҳӣ ки султонони ганҷ

زانکه در راهی که سلطانان گنج

Ганҷҳо диданд беранҷу биринҷ

گنجها دیدند بی رنج و برنج

Сад нишон доданд азон раҳи пеши ту

صد نشان دادند ازان ره پیش تو

То биҷунбад нафаси кофари кеши ту

تا بجنبد نفس کافر کیش تو

Сар бидон роҳовару мардонаи вор

سر بدان راه آور و مردانه وار

Ганҷ меҷӯ бо дилии пуринтизор

گنج میجو با دلی پرانتظار

Зонка дар роҳӣ ки ганҷ онҷо ниҳанд

زانکه در راهی که گنج آنجا نهند

Ҳеҷ набӯд шак ки ранҷ онҷо ниҳанд

هیچ نبود شک که رنج آنجا نهند

Гар ту дар роҳӣ дигар пӯянда

گر تو در راهی دگر پویندهٔ

Ганҷ нест онҷо ки ту ҷӯянда

گنج نیست آنجا که تو جویندهٔ

Дар раҳеи рӯи кон нишонат дода анд

در رهی رو کان نشانت داده اند

Ҷаҳд кун то сар бидонат дода анд

جهد کن تا سر بدانت داده اند

Ҷаҳд мекун рӯзу шаб дар кӯии ранҷ

جهد میکن روز و شب در کوی رنج

Бӯ ки ногоҳе бибинӣ рӯй ганҷ

بو که ناگاهی ببینی روی گنج

Ҳону ҳонгар ганҷи дайни бинии ту маст

هان و هان گر گنج دین بینی تو مست

Занн мабар каз ҷаҳд ту омад бадаст

ظن مبر کز جهد تو آمد بدست

Зонка онҷои ҷаҳдро миқдор нест

زانکه آنجا جهد را مقدار نیست

Ганҷро ҷузи ганҷи кас бар кор нест

گنج را جز گنج کس بر کار نیست

Ҳркро бинмуд он маҳз атост

هرکرا بنمود آن محض عطاست

Вонкаҳро нанамуд аз ҳукм қазост

وانکه را ننمود از حکم قضاست