Соилӣ пурсед аз он донои пок

سایلی پرسید از آن دانای پاک

Кохрт чист орзӯ дар зери хок

کاخرت چیست آرزو در زیر خاک

Гуфт онҷо боядам ҷон дар миён

گفت آنجا بایدم جان در میان

Дар миёни ҷони ҷамоли ҳақи аён

در میان جان جمال حق عیان

Чашм аз ҳар сӯем оварда дарав

چشم از هر سویم آورده درو

Бетшўш рӯем оварда дарав

بی تشوش رویم آورده درو

То қиёмат ҳамчунон хуши монда

تا قیامت همچنان خوش مانده

Бехабар аз оби вотши монда

بی خبر از آب وآتش مانده

Гар дамии ин зиндагии мибоидт

گر دمی این زندگی میبایدت

Пой то сари бандагии мибоидт

پای تا سر بندگی میبایدت

Бандагӣ аз худ шиносӣ шуд тамом

بندگی از خود شناسی شد تمام

Нест мард бе адаби соҳиби мақом

نیست مرد بی ادب صاحب مقام