Ошиқӣ май мард чун дил зинда дошт
عاشقی میمرد چون دل زنده داشت
Лоҷарам чун гули лабӣ пурханда дошт
لاجرم چون گل لبی پرخنده داشت
Соилӣ гуфташ ки ин ханда з чист ?
سایلی گفتش که این خنده ز چیست؟
Хосса дар вақте ки мебояд гирист ?
خاصه در وقتی که میباید گریست؟
Гуфт бо маъшӯқи худ чун ошиқам
گفت با معشوق خود چون عاشقم
Май занами як дам ки субҳии содиқам
میزنم یک دم که صبحی صادقم
Субҳро ханда савоб ояд савоб
صبح را خنده صواب آید صواب
Кови дарун сина дорад офтоб
کاو درون سینه دارد آفتاب
Гарчи ман хуршед дорам дар миён
گرچه من خورشید دارم در میان
Бар тибқ наниҳодаам чун осмон
بر طبق ننهادهام چون آسمان
Офтобӣ ҳар киро дар ҷон буд
آفتابی هر که را در جان بوَد
Гар бихандади ҳамчуи субҳи осон буд
گر بخندد همچو صبح آسان بود
Ман ки рӯзам омаду шаб дар гузашт
من که روزم آمد و شب در گذشت
Ёрам омад раб ва ёрб даргузашт
یارم آمد رب و یارب درگذشت
Гар кунам шодӣ ва гар хандам , равост
گر کنم شادی و گر خندم، رواست
Гар гушойами лаб вагар бандам , равост
گر گشایم لب و گر بندم، رواست
Чун шавад хуршеди иззати ошкор
چون شود خورشید عزّت آشکار
Ҳашт ҷинат гардад онҷои зарраи вор
هشت جنّت گردد آنجا ذرهوار
Бе ҷиҳати чндонкаҳи бинии пеш ва пас
بیجهت چندانکه بینی پیش و پس
Аз ҳамаи сӯеи яке бинӣу бас
از همه سویی یکی بینی و بس
Ҷумла ӯ бинӣ чу доим ҷумла ӯст
جمله او بینی چو دایم جمله اوست
Нест дар ҳар ду ҷаҳони беруни зи дӯст
نیست در هر دو جهان بیرون ز دوست