Гашти маҷнӯн ҳар замони шӯрида тар
گشت مجنون هر زمان شوریده تر
Ҳамчунон дар кӯй Лайлӣ шуд магар
همچنان در کوی لیلی شد مگر
Ҳарчиро дар кӯй Лайлӣ дид ӯ
هرچه را در کوی لیلی دید او
Бӯса бар медод ва мебӯсед ӯ
بوسه بر میداد و میبوسید او
Гуҳ дару девор дар бар ме гирифт
گه در و دیوار در بر میگرفت
Гоҳи роҳ аз пой то сар ме гирифт
گاه راه از پای تا سر میگرفت
Наъра мезад дар миёни кӯии хуш
نعره میزد در میان کوی خوش
Хок меифшоанд аз ҳар сӯии хуш
خاک میافشاند از هر سوی خوش
Рӯзи дигари он яке гуфташ ки дӯш
روز دیگر آن یکی گفتش که دوش
Аз чаҳ кардӣ он ҳамаи бонгу хурӯш ?
از چه کردی آن همه بانگ و خروش؟
Ҳеҷ девор ва дарӣ нагузоштӣ ?
هیچ دیوار و دری نگذاشتی؟
намегирифтӣ дар бар ва медоштӣ ?
میگرفتی در بر و میداشتی؟
Ҳеҷ аз дар , кор бар нгшоидт
هیچ از در، کار بر نگشایدت
Ҳеҷ аз девор , дар нгшоидт
هیچ از دیوار، در نگشایدت
Кард маҷнӯни ёди савгандии азим
کرد مجنون یاد سوگندی عظیم
Гуфт то дар кӯй ӯ гаштами муқӣм
گفت تا در کوی او گشتم مقیم
Ман надидам дар миёни кӯй ӯ
من ندیدم در میان کوی او
Бар дару девори ало рӯй ӯ
بر در و دیوار الا روی او
Бӯсагар бар дар занам , Лайлӣ буд
بوسه گر بر در زنم، لیلی بوَد
Хок агар бар сар кунам , Лайлӣ буд
خاک اگر بر سر کنم، لیلی بود
Чун ҳамаи Лайлӣ буд дар кӯй ӯ
چون همه لیلی بود در کوی او
Кӯй Лайлӣ набудам ҷуз рӯй ӯ
کوی لیلی نبودم جز روی او
Ҳар замонии сад басар май боядат
هر زمانی صد بصر میبایدت
Ҳар басарро сад назар май боядат
هر بصر را صد نظر میبایدت
То бидон ҳар як нигоҳӣ ме кунӣ
تا بدان هر یک نگاهی میکنی
Сад тамошоӣ илоҳӣ ме кунӣ
صد تماشای الهی میکنی
Дил ки дорад ин назари андаки қадар
دل که دارد این نظر اندک قدر
наменаёсоед замонӣ аз назар
مینیاساید زمانی از نظر
Гар ба ҷои як назар будӣ ҳазор
گر بهجای یک نظر بودی هزار
Он ҳазорон дида будӣ ғарқи кор
آن هزاران دیده بودی غرق کار