Пок динӣ гуфт ин некӯ мисл
پاک دینی گفت این نیکو مثل
Конкаҳи дунё ҷуст ҳаст ӯ чун ҷаъл
کانکه دنیا جست هست او چون جعل
Ҷамъ меорад наҷосатро мудом
جمع میآرد نجاست را مدام
Гирди мигрдонди онро бар давом
گرد میگرداند آن را بر دوام
Дар зҳири он буд пайваста ӯ
در زحیر آن بود پیوسته او
Дили дарони саргини бсди ҷони баста ӯ
دل درآن سرگین بصد جان بسته او
Чун бигардонад гуҳ аз пас гуҳи зи пеш
چون بگرداند گه از پس گه ز پیش
Орадаш то бар сари сӯрохи хеш
آردش تا بر سر سوراخ خویش
Он матоъ ӯ агар бинад касе
آن متاع او اگر بیند کسی
Меҳтар аз сӯрох ӯ бошад басӣ
مهتر از سوراخ او باشد بسی
Чун дарон равзан нагунҷад он матоъ
چون دران روزن نگنجد آن متاع
Бар дар равзан кунад онро видоъ
بر در روزن کند آن را وداع
Он ҳамаи ҷони кандаи бигузоради бурун
آن همه جان کنده بگذارد برون
Пас шавад танҳо бидон равзани дарун
پس شود تنها بدان روزن درون
Ҳарчӣ гирд оварда бошад чанд гоҳ
هرچه گرد آورده باشد چند گاه
Ҷумла бигузорад шавад дар хоки роҳ
جمله بگذارد شود در خاک راه
Ин мисол одамӣасту мол ӯ
این مثال آدمیست و مال او
Равшанат гардад аз ӣнҷои ҳол ӯ
روشنت گردد از اینجا حال او
Онкии умрии симу зари оради бчнг
آنکه عمری سیم و زر آرد بچنگ
Ҷумла бигузорад шавад дар гӯри танг
جمله بگذارد شود در گور تنگ
эй ба ҳиммат аз ҷаъл кам омада
ای به همت از جعل کم آمده
Номи ҷустаи нанги олами омада
نام جسته ننگ عالم آمده
Ту шудаи дунёии дунро ғарра
تو شده دنیای دون را غرهٔ
Ва ӯ вафодорӣ надорад зарра
و او وفاداری ندارد ذرهٔ
Пушт рӯй афтода ҳар мӯяти дарав
پشت روی افتاده هر مویت درو
Брчаҳ пуштӣ карда рӯяти дарав
برچه پشتی کردهٔ رویت درو
Ҷумларо меоварад мипрўрд
جمله را میآورد میپرورد
Мекашад дар хок ва хунаш мехӯрд
میکشد در خاک و خونش میخورد
Чун турои ҳам хӯн бихоҳад хӯрд низ
چون ترا هم خون بخواهد خورد نیز
Хӯни дунё кам хури охир эй азиз
خون دنیا کم خور آخر ای عزیز
Дили дарин байғӯла девон мабанд
دل درین بیغولهٔ دیوان مبند
Зор бгарӣ ва чу бекорон маханд
زار بگری و چو بیکاران مخند
Чанд бошӣ дар азоби хештан
چند باشی در عذاب خویشتن
Чанд хоҳии баради оби хештан
چند خواهی برد آب خویشتن
Ту дили поки худу ҷони азиз
تو دل پاک خود و جان عزیز
Карда дар қайди як як зарраи чиз
کردهٔ در قید یک یک ذره چیز
Гар раҳонеи ҷонатро дар растхез
گر رهانی جانت را در رستخیز
Бонгат ояд к-эии фалон ҷон раст хез
بانگت آید کای فلان جان رست خیز
Гар набошад дар ҳамаи дунёи ҷӯят
گر نباشد در همه دنیا جویت
Метавон гуфтани бмънии хусравят
میتوان گفتن بمعنی خسرویت
Чун набошӣ бастаи як ҷӯи мудом
چون نباشی بستهٔ یک جو مدام
Метавон гуфтани турои хусрави тамом
میتوان گفتن ترا خسرو تمام
Ҳарчӣ ту дар банди онии монда
هرچه تو در بند آنی مانده
Бандаи он то бҷонии монда
بندهٔ آن تا بجانی مانده
Тарки дунёи гир то султони шӯй
ترک دنیا گیر تا سلطان شوی
Варнагар чархии ту саргардони шӯй
ورنه گر چرخی تو سرگردان شوی