Толибиро ков талаб мекард роз

طالبی را کاو طلب می‌کرد راز

Гуфт як рӯзии Увайси покбоз

گفت یک روزی اویس پاکباز

Рӯй он дорад ки ту дар роҳи бим

روی آن دارد که تو در راه بیم

То ки ҷони дорӣ чунон бошӣ муқӣм

تا که جان داری چنان باشی مقیم

Кин ҳамаи халқи ҷаҳонро ошкор

کاین همه خلق جهان را آشکار

Гўиёи ту кушта аз дарди кор

گوییا تو کشتهٔ از درد کار

То набошад ин чунин дардии туро

تا نباشد این چنین دردی ترا

Нанг бошад хондани мардии туро

ننگ باشد خواندن مردی ترا