Бомридони шайхӣ аз роҳи дароз

بامریدان شیخی از راه دراز

Асияи сангӣ ҳаме оварад боз

آسیا سنگی همی آورد باز

Аз қазо бишикаст он санги гарон

از قضا بشکست آن سنگ گران

Шайхро ҳолат падед омад бар он

شیخ را حالت پدید آمد بر آن

Ҷумла асҳоб гуфтанд эй аҷаб

جملهٔ اصحاب گفتند ای عجب

Ҷон азин кунадем мо дар рӯзу шаб

جان ازین کندیم ما در روز و شب

Ҳам зар ва ҳам ранҷи мо зойеъ бимонад

هم زر و هم رنج ما ضایع بماند

Худ мгири ин Асия зойеъ бимонад

خود مگیر این آسیا ضایع بماند

Ин чаҳ ҷой ҳолатаст охир бигӯӣ

این چه جای حالتست آخر بگوی

Мо нмидоними ин зоҳир бигӯӣ

ما نمیدانیم این ظاهر بگوی

Шайх гуфт ин санг азон ин ҷои шикаст

شیخ گفت این سنگ ازان این جا شکست

То зсргрдонӣ бисёр раст

تا زسرگردانی بسیار رست

Гар набӯдӣ ин шикасташи андакӣ

گر نبودی این شکستش اندکی

Рӯзу шаби саргашта будӣ бишкӣ

روز و شب سرگشته بودی بیشکی

Чун шикастӣ омад ӯро ошкор

چون شکستی آمد او را آشکار

Доимо ором ёфт он биқрор

دایماً آرام یافت آن بیقرار

Чун зи санги ин ҳолатами маълуми гашт

چون ز سنگ این حالتم معلوم گشت

Ҳоле аз сангами дилӣ чун муми гашт

حالی از سنگم دلی چون موم گشت

Чун бигӯаш дил шунидам роз аз ӯ

چون بگوش دل شنیدم راز از او

АўФтоди ин ҳолатами оғоз аз ӯ

اوفتاد این حالتم آغاز از او

Ҳркрои саргаштагӣ пайваста шуд

هرکرا سرگشتگی پیوسته شد

Чун шикаст оварад куллӣ руста шуд

چون شکست آورد کلی رسته شد

Ҳарки ӯ саргашта ва ҳайрон бимонад

هرکه او سرگشته و حیران بماند

Дард ӯ ҷовид бидрмон бимонад

درد او جاوید بیدرمان بماند

Аз ҳамаи кори ҷаҳон навмед шуд

از همه کار جهان نومید شد

Кор ӯ хӯн хӯрдан ҷовид шуд

کار او خون خوردن جاوید شد