Ҳаст мурғии ҳамчуи оташи биқрор
هست مرغی همچو آتش بیقرار
Рӯзу шаби гардандаи гирди шохсор
روز و شب گردنده گرد شاخسار
Мезанад минқор дар шохи дарахт
میزند منقار در شاخ درخت
Шохи хоҳӣ нарм бошу хоҳи сахт
شاخ خواهی نرم باش و خواه سخت
Ин чунин мурғии бшўқу шиддатӣ
این چنین مرغی بشوق و شدتی
Бар сулаймони гашти ошиқи муддатӣ
بر سلیمان گشت عاشق مدتی
Ҳар замонаши биқрорӣ тоза шуд
هر زمانش بیقراری تازه شد
Ҳар дамаш бесабрӣ аз андоза шуд
هر دمش بی صبری از اندازه شد
Омадӣ пеши сулаймон аз пагоҳ
آمدی پیش سلیمان از پگاه
Сӯй ӯ дуздидаи микрдии нигоҳ
سوی او دزدیده میکردی نگاه
Болу пар аз ишқ ӯ месӯхтӣ
بال و پر از عشق او میسوختی
Пас бҳилти боз бар мидўхтӣ
پس بحیلت باز بر میدوختی
Хонд як рӯзии сулаймон дар буриш
خواند یک روزی سلیمان در برش
Кард аз он як хондани ошиқи турш
کرد از آن یک خواندن عاشق ترش
Гуфт медонам ки бар ман ошиқӣ
گفت میدانم که بر من عاشقی
Чун тўӣии ишқи маро кӣ лоиқӣ
چون توئی عشق مرا کی لایقی
Гар нишон мебояд аз васли миннат
گر نشان میباید از وصل منت
То зи васлам чашм гардад равшанат
تا ز وصلم چشم گردد روشنت
Ҳоҷатӣ дорам раво кун баъди азон
حاجتی دارم روا کن بعد ازآن
Ту маро ва ман туро то ҷовдон
تو مرا و من ترا تا جاودان
Вар нигарадоне ту он ҳоҷати раво
ور نگردانی تو آن حاجت روا
На маро бошӣ ту ва на ман туро
نه مرا باشی تو و نه من ترا
Гуфт ман як чӯб хоҳам аз ту хост
گفت من یک چوب خواهم از تو خواست
Натар ва нау хушки венаи кўж ва на рост
نه تر و نه و خشک ونه کوژ و نه راست
Рӯзу шаби он мурғи ошиқи биқрор
روز و شب آن مرغ عاشق بیقرار
Маст мегардад бигард шохсор
مست میگردد بگرد شاخسار
Мезанад дар шохи минқор эй аҷаб
میزند در شاخ منقار ای عجب
Мекунад он чӯби ҳрҷоӣии талаб
میکند آن چوب هرجائی طلب
Гар ҳазорон қарн гардад дар ҷаҳон
گر هزاران قرن گردد در جهان
Аз чунин чӯбӣ куҷо ёбад нишон
از چنین چوبی کجا یابد نشان
Халқи олами ҷумла дар шебу фароз
خلق عالم جمله در شیب و فراز
Ин чунин чӯбии ҳамеи ҷӯяндаи боз
این چنین چوبی همی جوینده باز
Ин чунин чӯбии нишон ҳаргиз надошт
این چنین چوبی نشان هرگز نداشت
Ҳеҷ чӯбии дараҷаони ин ъз надошт
هیچ چوبی درجهان این عز نداشت
Ин талаб дар об баҳр андоз ту
این طلب در آب بحر انداز تو
Кин чунин чӯбӣ наёбӣ бози ту
کاین چنین چوبی نیابی باز تو
Аз чунин чӯбии турои номӣ бас аст
از چنین چوبی ترا نامی بس است
Сӯии ту як зарраи пайғомӣ бас аст
سوی تو یک ذره پیغامی بس است
Чун бадаст оварданаши касро набӯд
چون بدست آوردنش کس را نبود
То абади ҷузи номи азуи касро чаҳ суд
تا ابد جز نام ازو کس را چه سود