СўФӣиро гуфт мардӣ аз риҷол

صوفئی را گفت مردی از رجال

К-эй ҷаҳон гардӣда чун дории ту ҳол

کای جهان گردیده چون داری تو حال

Гуфт сӣ сол эй ахӣ бишитофтам

گفت سی سال ای اخی بشتافتم

На ҷӯй зар дидам ва на ёфтам

نه جوی زر دیدم و نه یافتم

Вай аҷаб кардам ман ин соъат нишаст

وی عجب کردم من این ساعت نشست

То марои сад ганҷ зар ояд бадаст

تا مرا صد گنج زر آید بدست

Онкӣ дар умрии ҷӯй ҳаргиз наёфт

آنکه در عمری جوی هرگز نیافت

Давр набӯдгар зи ганҷӣ ъз наёфт

دور نبود گر ز گنجی عز نیافت

Нест рӯяти як ҷӯ зар ёфтан

نیست رویت یک جو زر یافتن

Чун туоне ганҷ гавҳар ёфтан

چون توانی گنج گوهر یافتن

Онкӣ ӯро ҳеҷ дар даҳ роҳ нест

آنکه او را هیچ در ده راه نیست

Маи диҳӣ гар ҷӯяд ӯ огоҳ нест

مه دهی گر جوید او آگاه نیست

Гар ҳамаи шаб рӯз мебояд туро

گر همه شب روز میباید ترا

Дарди дармон сӯз мебояд туро

درد درمان سوز میباید ترا

Ман ки дарди ишқ дар ҷон манаст

من که درد عشق در جان منست

Ваии аҷаби ин дард дармон манаст

وی عجب این درد درمان منست

Минёбм ончӣ меҷӯям ҳаме

مینیابم آنچه میجویم همی

Венаи талаби сокини нмигрдди дамӣ

وین طلب ساکن نمیگردد دمی

Дар миёни ин ва он дармонда ам

در میان این و آن درمانده ام

То ки ҷон дорам бҷон дармонда ам

تا که جان دارم بجان درمانده ام

Ҳаст дарёии муҳаббат бе канор

هست دریای محبت بی کنار

Лоҷарами як тишнагӣ шуд сад ҳазор

لاجرم یک تشنگی شد صد هزار