Дар раҳе мерафт исои ғарқи нур

در رهی میرفت عیسی غرق نور

Ҳмрҳиш афтод нек аз роҳи давр

همرهیش افتاد نیک از راه دور

Буд исоро се гардаи нони магар

بود عیسی را سه گرده نان مگر

Хӯрд як гарда бадв дод он дигар

خورد یک گرده بدو داد آن دگر

Пас азон се гардаи як гарда бимонад

پس ازان سه گرده یک گرده بماند

Дар миён ҳар ду нохӯрда бимонад

در میان هر دو ناخورده بماند

Шуд зи баҳри оби исои сӯии роҳ

شد ز بهر آب عیسی سوی راه

Ҳмрҳш гарда бихӯрад онҷоигоаҳ

همرهش گرده بخورد آنجایگاه

Ъсии Марям чу омад сӯй ӯ

عسی مریم چو آمد سوی او

Менадид он гарда дар паҳлавӣ ӯ

میندید آن گرده در پهلوی او

Гуфт он гарда куҷо шуд эй писар

گفت آن گرده کجا شد ای پسر

Гуфт ман ҳаргиз надорам зон хабар

گفت من هرگز ندارم زان خبر

Мешуданд он ҳар ду тани зонҷоигоаҳ

میشدند آن هر دو تن زآنجایگاه

То яке дарё падед омад бароа

تا یکی دریا پدید آمد براه

Даст ӯ бигирифт исои он замон

دست او بگرفت عیسی آن زمان

Гашт бо аўбри сари дарёи равон

گشت با اوبر سر دریا روان

Чун барон дарёаш дод охири гузар

چون بران دریاش داد آخر گذر

Гуфт эй ҳамраҳи баҳақи додгар

گفت ای همره بحق دادگر

Подшоҳӣ кин чунин бурҳон намӯд

پادشاهی کاین چنین برهان نمود

Кин чунин бурҳон бахуд натавон намӯд

کاین چنین برهان بخود نتوان نمود

Кин замон бо ман бигӯ эй марди роҳ

کاین زمان با من بگو ای مرد راه

То ки хӯрд он гардаро онҷоигоаҳ

تا که خورد آن گرده را آنجایگاه

Мард гуфто нест огоҳии маро

مرد گفتا نیست آگاهی مرا

Чун нмидонм чаҳ мехоҳӣ маро

چون نمیدانم چه میخواهی مرا

Ҳамчунон мерафт исо зу нФўр

همچنان میرفت عیسی زو نفور

То падед омад яке оҳӯи зи давр

تا پدید آمد یکی آهو ز دور

Хонд исои оҳӯии чолок ро

خواند عیسی آهوی چالاک را

Сурх кард аз хӯни оҳӯи хок ро

سرخ کرد از خون آهو خاک را

Кард барӣонаши андакӣ ҳам хӯрд низ

کرد بریانش اندکی هم خورد نیز

То бгрдн сайр шуд он мард низ

تا بگردن سیر شد آن مرد نیز

Баъди азони исои Марями устихонаш

بعد ازآن عیسی مریم استخوانش

Ҷамъ кард ва дар дамид андар майонаш

جمع کرد و در دمید اندر میانش

Оҳӯи он дами зиндагӣ аз сргрФт

آهو آن دم زندگی از سرگرفت

Кард хизмати роҳ саҳро барграфт

کرد خدمت راه صحرا برگرفت

Ҳам дарони соъати Масеҳи раҳнамоӣ

هم درآن ساعت مسیح رهنمای

Гуфт эй ҳамраҳи баҳақи он худоӣ

گفت ای همره بحق آن خدای

Кин чунин ҳуҷҷат намаваддат он замон

کاین چنین حجت نمودت آن زمان

Когҳм кун ту азон як гардаи нон

کآگهم کن تو ازان یک گرده نان

Гуфт савдо дорад эй ҳамраҳи туро

گفت سودا دارد ای همره ترا

Чун надонам чун кунам огаҳи туро

چون ندانم چون کنم آگه ترا

Ҳамчунон он мардро бо хеши барад

همچنان آن مرد را با خویش برد

То падед омад се кӯҳи хоки хирад

تا پدید آمد سه کوه خاک خرد

Кард он соъати дуои исои пок

کرد آن ساعت دعا عیسی پاک

То зар сомит шуд он се пораи хок

تا زر صامت شد آن سه پاره خاک

Гуфт як пораи туро эй марди рост

گفت یک پاره ترا ای مرد راست

Вон дигар пора ки мебинӣ марост

وآن دگر پاره که میبینی مراست

Ваон сими пораи мронрости он замон

وان سیم پاره مرآنراست آن زمان

Кӯ ниҳон хӯрдаст он як гардаи нон

کو نهان خوردست آن یک گرده نان

Мардро чун ном зар омад падед

مرد را چون نام زر آمد پدید

эй аҷаби ҳоле дигар омад падед

ای عجب حالی دگر آمد پدید

Гуфт пас он гардаи нони ман хӯрда ам

گفت پس آن گرده نان من خورده ام

Гурусна будам ниҳони ман хӯрда ам

گرسنه بودم نهان من خورده ام

Чун азуи исо сухан башнавад рост

چون ازو عیسی سخن بشنود راست

Гуфт ман безорами ин ҳар се турост

گفت من بیزارم این هر سه تراست

Ту нмишоӣии баҳамроҳии маро

تو نمیشائی بهمراهی مرا

Худ нахоҳам ман агар хоҳии маро

خود نخواهم من اگر خواهی مرا

Ин бигуфту зини сабаб ранҷур шуд

این بگفت و زین سبب رنجور شد

Мардро бгзошти вази вай давр шуд

مرد را بگذاشت وز وی دور شد

Як замон бигузашт ду тан омаданд

یک زمان بگذشت دو تن آمدند

Ҳар ду зари диданд душман омаданд

هر دو زر دیدند دشمن آمدند

Он нахустин гуфт ҷумлаи зрмрост

آن نخستین گفت جمله زرمراست

Венаи ду тан гуфтанд ин зари он мост

وین دو تن گفتند این زر آن ماست

Гуфту гӯйу ҷангашон бисёр шуд

گفت و گوی و جنگشان بسیار شد

Ҳам зФони ҳам дасташон аз кор шуд

هم زفان هم دستشان از کار شد

Оқибат розӣ шуданд он ҳар се хом

عاقبت راضی شدند آن هر سه خام

То баса ҳисса кунанд он зари тамом

تا بسه حصه کنند آن زر تمام

Гурусна буданд онҷо ҳар се кас

گرسنه بودند آنجا هر سه کس

Бар наомадашон зи гуруснагии нафас

بر نیامدشان ز گرسنگی نفس

Он яке гуфто ки ҷон ба аз зарам

آن یکی گفتا که جان به از زرم

Рафтам инак сӯии шаҳри венони хуррам

رفتم اینک سوی شهر ونان خرم

Ҳар ду тан гуфтанд агар нон оварӣ

هر دو تن گفتند اگر نان آوری

Дар тани ранҷури мо ҷон оварӣ

در تن رنجور ما جان آوری

Ту ба нони рӯ чун рисӣ аз раҳи фароз

تو به نان رو چون رسی از ره فراز

Зар кунем он вақт аз се ҳиссаи боз

زر کنیم آن وقت از سه حصه باز

Марди ҳоле зар биор худ супурд

مرد حالی زر بیار خود سپرد

Раҳ гирифту дили бакори худ супурд

ره گرفت و دل بکار خود سپرد

Шуд бшҳру нони харид ва хӯрд низ

شد بشهر و نان خرید و خورد نیز

Пас бҳилти заҳр дар нон кард низ

پس بحیلت زهر در نان کرد نیز

То бимиранд он ду тан аз нон ӯ

تا بمیرند آن دو تن از نان او

Ваов бимонад ва он ҳамаи зар зон ӯ

واو بماند و آن همه زر زان او

Венаи ду тан карданд аҳди ин ҷойгоҳ

وین دو تن کردند عهد این جایگاه

Кин ду баргиранд он якро зи роҳ

کاین دو برگیرند آن یک را ز راه

Пас кунанд он ҳар се ҳисса аз дўбоз

پس کنند آن هر سه حصه از دوباز

Чун қарор афтод мард омад фароз

چون قرار افتاد مرد آمد فراز

Ҳар ду тан киштанд ӯро дар замон

هر دو تن کشتند او را در زمان

Баъд азон марданд чун хӯрданд нон

بعد ازآن مردند چون خوردند نان

Исои Марям чу боз онҷо расед

عیسی مریم چو باز آنجا رسید

Кушта ва он мурдаро онҷо бидид

کشته و آن مرده را آنجا بدید

Гуфт агар ин зар бимонад бар қарор

گفت اگر این زر بماند بر قرار

Халқи азин зар кушта гардад бишмор

خلق ازین زر کشته گردد بیشمار

Пас дуо кард он замон аз ҷони пок

پس دعا کرد آن زمان از جان پاک

То шуд он зари ҳамчуи аввали бози хок

تا شد آن زر همچو اول باز خاک

Гуфт эй заргар ту ёбии рӯзгор

گفت ای زر گر تو یابی روزگار

Куштаи гирдонеи бурузии сад ҳазор

کشته گردانی بروزی صد هزار

Чаҳ агар аз хоки зари никўтрст

چه اگر از خاک زر نیکوترست

Он накӯтар зар ки хокаш барсараст

آن نکوتر زر که خاکش برسرست

Зар агар чаҳ сурхи рӯ ва дилкашаст

زر اگر چه سرخ رو و دلکشست

Лек то дар даст дорӣ оташаст

لیک تا در دست داری آتشست

Чун надорад наргиси ту чашми роҳ

چون ندارد نرگس تو چشم راه

Сим ва зар медорад азкўрии нигоҳ

سیم و زر میدارد ازکوری نگاه

Зар ки чандини халқ дар савдоӣ ӯст

زر که چندین خلق در سودای اوست

Фараҷи астар ё сами хар ҷой ӯст

فرج استر یا سم خر جای اوست

Чун чунин зари мибиндозди зи роҳ

چون چنین زر میبیندازد ز راه

Ин ду ҷои аўлитр ӯро ҷойгоҳ

این دو جا اولیتر او را جایگاه

Гар турои сад ганҷ зар мутаворӣаст

گر ترا صد گنج زر متواریست

Аз ҳама мақсӯд бархӯрдорӣаст

از همه مقصود برخورداریست

Гуҳи бабр гоҳе бихӯр гоҳе бидор

گه ببر گاهی بخور گاهی بدار

Инат бархӯрдорят аз рӯзгор

اینت برخورداریت از روزگار