Дар раҳе Маҳмӯд мешуд бо сипоҳ

در رهی محمود میشد با سپاه

Аз сипоҳу пел ӯ олами сиёҳ

از سپاه و پیل او عالم سیاه

Ҳам замин ҳамчун фалак буд аз шарор

هم زمین همچون فلک بود از شرار

Ҳам фалак ҳамчун замин буд аз ғубор

هم فلک همچون زمین بود از غبار

Гови гардуну замин аз бонги кӯс

گاو گردون و زمین از بانگ کوس

Ҳарду қонеъ гашта аз як ман сабӯс

هردو قانع گشته از یک من سبوس

Буд пеши роҳ дар вайрона

بود پیش راه در ویرانهٔ

Бар сари девори аўдиўонаҳ

بر سر دیوار اودیوانهٔ

Чун бидид аз давр рӯй шаҳриёр

چون بدید از دور روی شهریار

Гуфт эй саргаштаи фартути кор

گفت ای سرگشتهٔ فرتوت کار

Ин ҳамаи пелу сипоҳ ва кор чист

این همه پیل و سپاه و کار چیست

Венаи ҳамаи ошӯбу гир ва дор чист

وین همه آشوب و گیر و دار چیست

Гуфт то бо ин ҳама аз пеш ва пас

گفت تا با این همه از پیش و پس

Гарда нон мехӯрам ҳар рӯзи бас

گردهٔ نان میخورم هر روز بس

Мард маҷнӯн гуфт ман хуш мехӯрам

مرد مجنون گفت من خوش میخورم

Зонка ман бе ин ҳама шаш мехӯрам

زانکه من بی این همه شش میخورم

Чун насибати зини ҳамаи як мондаи сет

چون نصیبت زین همه یک مانده ست

Гирд кардан ин ҳама бе Фоӣдаҳи сет

گرد کردن این همه بی فائده ست