Исо Марям бихоб афтода буд

عیسی مریم بخواب افتاده بود

Ним хиштии зер сар биниҳода буд

نیم خشتی زیر سر بنهاده بود

Чун кушод аз хоби хуши исои назар

چون گشاد از خواب خوش عیسی نظر

Дид Иблиси лъинро бар зибр

دید ابلیس لعین را بر زبر

Гуфт эй мълўн чаро устода

گفت ای ملعون چرا استادهٔ

Гуфт хиштами зер сар биниҳода

گفت خشتم زیر سر بنهادهٔ

Ҷумлаи дунё чу иқтоъ манаст

جملهٔ دنیا چو اقطاع منست

Ҳаст он хишти он ман ин равшанаст

هست آن خشت آن من این روشنست

То тасарруф мекунӣ дар малики ман

تا تصرف میکنی در ملک من

Хешро оварда дар силки ман

خویش را آوردهٔ در سلک من

Исои он аз зери сар партоб кард

عیسی آن از زیر سر پرتاب کرد

Рӯйро брхоки азм хоб кард

روی را برخاک عزم خواب کرد

Чун фиканд он ним хишт Иблис гуфт

چون فکند آن نیم خشت ابلیس گفت

Ман кунун рафтам ту акнӯн хуш бихуфт

من کنون رفتم تو اکنون خوش بخفت

Чун пас хишти лаҳад хоҳӣ фитод

چون پس خشت لحد خواهی فتاد

Хишт бар хиштӣ чаро хоҳии ниҳод

خشت بر خشتی چرا خواهی نهاد

Чун гул аз хуноба дил мекунӣ

چون گل از خونابهٔ دل میکنی

Аз паии дунё чаро гул мекунӣ

از پی دنیا چرا گل میکنی