Шуд бар фиръавни Иблиси лъин
شد بر فرعون ابلیس لعین
Як кафи пари реги бардошт аз замин
یک کف پر ریگ برداشت از زمین
Пас намӯд он реги марвориди боз
پس نمود آن ریگ مروارید باز
Баъд аз онаш рег гардонид боз
بعد از آنش ریگ گردانید باز
Гуфт гири ин рег ва гавҳар кун ту низ
گفت گیر این ریگ و گوهر کن تو نیز
Гуфт азин ман менадонам ҳеҷ чиз
گفت ازین من میندانم هیچ چیز
Пас зФон бикшод Иблиси лъин
پس زفان بگشاد ابلیس لعین
Гуфт ту бо ин сарви ришии чунин
گفت تو با این سرو ریشی چنین
Зиштам оядгар гдоӣӣ мекунӣ
زشتم آید گر گدائی میکنی
Аз чаҳ даъвӣ хдоӣӣ мекунӣ
از چه دعوی خدائی میکنی
Ҳар замони ришии мурассаъ бар наҳй
هر زمان ریشی مرصع بر نهی
Тахти хоҳии тоҷи ақръ бар наҳй
تخت خواهی تاج اقرع بر نهی
Бо чунин ришӣ чу гардии гарми ту
با چنین ریشی چو گردی گرم تو
Инат риши охири надории шарми ту
اینت ریش آخر نداری شرم تو
Бо чунин қудрати дарин афкандагӣ
با چنین قدرت درین افکندگی
Май фарои нпзирдм дар бандагӣ
می فرا نپذیردم در بندگی
Чун ту ҳам писӣ ва ҳам кул то бигӯаш
چون تو هم پیسی و هم کل تا بگوش
Дар хдоӣӣ кӣ пзирндт хамӯш
در خدائی کی پذیرندت خموش
Нафаси кофарро ки дар ҳар соъаташ
نفس کافر را که در هر ساعتش
Озмоиш мекунам дар тоъаташ
آزمایش میکنم در طاعتش
Ғарқаи баҳри хатари мибинмш
غرقهٔ بهر خطر میبینمش
Ҳар нафас аз бади бтар мибинмш
هر نفس از بد بتر میبینمش
Ончӣ бо ман ин саг шавам он кунад
آنچه با من این سگ شوم آن کند
Кофарамгар кофари рӯм он кунад
کافرم گر کافر روم آن کند
Нест чун ман хеши душмани ҳечкас
نیست چون من خویش دشمن هیچکس
Бихбр тар кист аз ман ҳечкас
بیخبر تر کیست از من هیچکس
Ончӣ бар ман меравад бар кас нарафт
آنچه بر من میرود بر کس نرفت
Ин сари афрозӣ ҳануз аз пас нарафт
این سر افرازی هنوز از پس نرفت
Давлатам чун хушки меғӣ буду бас
دولتم چون خشک میغی بود و بس
Ҳосил аз умрами дареғӣ буду бас
حاصل از عمرم دریغی بود و بس
Тан ки як дарди маро марҳам накард
تن که یک درد مرا مرهم نکرد
Ҳамчуи мўӣии гашту мўӣӣ кам накард
همچو موئی گشت و موئی کم نکرد
эй дариғо ҷони бетон дар бохтем
ای دریغا جان بتن در باختیم
Қимати ҷон зарра нашнохтем
قیمت جان ذرهٔ نشناختیم
Ташнаи мимирим дар тӯфони ҳама
تشنه میمیریم در طوفان همه
Вонки об аз чашмаи ҳайвони ҳама
وآنک آب از چشمهٔ حیوان همه
Ҳам замони айшро сӯрӣ намонад
هم زمان عیش را سوری نماند
Ҳам чароғи умрро нурӣ намонад
هم چراغ عمر را نوری نماند
Дардро марҳами куҷо хоҳем кард
درد را مرهم کجا خواهیم کرد
Умр шуд мотам кҷохўоҳим кард
عمر شد ماتم کجاخواهیم کرد
Хӯн шуд оҳани зонкаҳи ин дардаши бхост
خون شد آهن زآنکه این دردش بخاست
Дил ки аз хӯнаст чун оҳан чарост
دل که از خونست چون آهن چراست
То нагардӣ нуқтаи дард эй писар
تا نگردی نقطهٔ درد ای پسر
Кӣ тавон гуфтани турои мард эй писар
کی توان گفتن ترا مرد ای پسر
Ҳарки ӯ дар дидаи худ хор нест
هرکه او در دیدهٔ خود خار نیست
Бо гули ғайби худояш кор нест
با گل غیب خدایش کار نیست
Мерӯй чун кофари дарвеш ӯ
میروی چون کافر درویش او
Кӣ тавон шуд ин чунин дар пеш ӯ
کی توان شد این چنین در پیش او
Чун задину дили тиҳии дории сарой
چون زدین و دل تهی داری سرای
Чун рӯй бедайну дили пеши худоӣ
چون روی بی دین و دل پیش خدای
Чун туро дар хона ҷой мотамаст
چون ترا در خانه جای ماتمست
Дар чунин ҷоӣии дилат чун хуррамаст
در چنین جائی دلت چون خرّمست