Насри Аҳмади андари айёми баҳор

نصر احمد اندر ایام بهار

Дошт азми боғу қасди сабзаи зор

داشت عزم باغ و قصد سبزه زار

Мутрибон аз пеши бФрстодаҳ буд

مطربان از پیش بفرستاده بود

Ҳамраҳи эшон самоъу бода буд

همره ایشان سماع و باده بود

Мӯҳтасиб буд он яке Илёси ном

محتسب بود آن یکی الیاس نام

Сахт дар тақво ва дар маънии тамом

سخت در تقوی و در معنی تمام

Пеш омад қавмро дарраи бадаст

پیش آمد قوم را دره بدست

Вончаҳ дид ӯ ҳам бирехт ва ҳам шикаст

وانچه دید او هم بریخت و هم شکست

Насрро зон ҳол ҳоле шуд хабар

نصر را زان حال حالی شد خبر

Кард насри Илёсро ҳозири магар

کرد نصر الیاس را حاضر مگر

Гуфт эй алёски шӯридаи дайн

گفت ای الیاسک شوریده دین

Гуфт эй нсрк чаҳ афтодаст ҳин

گفت ای نصرک چه افتادست هین

Гуфт ин ҳасбат ки фармудат бигӯ

گفت این حسبت که فرمودت بگو

Гуфт ин шоҳии з ки будат бигӯ

گفت این شاهی ز که بودت بگو

Гуфт аз амри амӣралмуъминӣн

گفت از امر امیرالمؤمنین

Гуфт он ман зи раби Алъоламин

گفت آن من ز رب العالمین

Гуфт гўӣии минтрсии зарра

گفت گوئی مینترسی ذرهٔ

Гуфт аз олами манам венаи дарра

گفت از عالم منم وین درهٔ

На тамаъ дорам бкси ҳаргизи дамӣ

نه طمع دارم بکس هرگز دمی

На маро дар чашм ояд олимӣ

نه مرا در چشم آید عالمی

На з куштан бошудам як зарраи бим

نه ز کشتن باشدم یک ذره بیم

На битарсам аз бало чун ту салим

نه بترسم از بلا چون تو سلیم

Гар касе хӯни резад ва хӯн ронадам

گر کسی خون ریزد و خون راندم

Хуш буд кони хӯн баҳақ бирасонадам

خوش بود کان خون بحق برساندم

Хӯни туро чун сӯии ҳақи раҳбар буд

خون ترا چون سوی حق رهبر بود

Дар ҷаҳони чизеи азин беҳтар буд

در جهان چیزی ازین بهتر بود

Машки ҳам хуши ҳам накӯ ояд туро

مشک هم خوش هم نکو آید ترا

Зонка буии хӯн азу ояд туро

زانکه بوی خون ازو آید ترا

Насрро алҳақ хуш омад гуфтанаш

نصر را الحق خوش آمد گفتنش

Маҳв шуд аз гуфт ӯ ошФтнш

محو شد از گفت او آشفتنش

Гуфт шодам кардӣ акнӯн шод бош

گفت شادم کردی اکنون شاد باش

Ҳоҷатии хоҳ аз ман ва озод бош

حاجتی خواه از من و آزاد باش

Гуфт ман ҳоҷат надорам беш ва кам

گفت من حاجت ندارم بیش و کم

Гуфт албата бибояд хости ҳам

گفت البته بباید خواست هم

Бар канори ҳазрати шоҳи шариф

بر کنار حضرت شاه شریف

Буд устодаи ғуломии баси заъиф

بود استاده غلامی بس ضعیف

Кард шайхи Илёси сӯй ӯ нигоҳ

کرد شیخ الیاس سوی او نگاه

Гуфт ҳоҷат зуаст на аз подшоҳ

گفت حاجت زوست نه از پادشاه

Насри гуфтои пеш чун ман шаҳриёр

نصر گفتا پیش چون من شهریار

Зўчаҳи хоҳии ҳоҷати охири шарми дор

زوچه خواهی حاجت آخر شرم دار

Гуфт пас ман шарм дорам ин замон

گفت پس من شرم دارم این زمان

Каз ту хоҳам бо худованди ҷаҳон

کز تو خواهم با خداوند جهان

Кард алҳоҳш ки албата бихоҳ

کرد الحاحش که البته بخواه

Гуфт мебояд ки ин дами подшоҳ

گفت میباید که این دم پادشاه

Бидиҳадам ҳаждаҳи карии гандуми тамом

بدهدم هژده کری گندم تمام

Зонка инам дар Самарқандаст вом

زانکه اینم در سمرقندست وام

Насри гуфтои гандум ба бингаред

نصر گفتا گندم به بنگرید

Пас ба уштур бо Самарқандаш бурид

پس به اشتر با سمرقندش برید

Баъд азон Илёс гуфт эй подшоҳ

بعد ازان الیاس گفت ای پادشاه

Ман чунон хоҳам ки ин гандуми бароа

من چنان خواهم که این گندم براه

Худ бгрдн бар наҳй бе саркашӣ

خود بگردن بر نهی بی سرکشی

Дар Самарқандаши барӣ бо дилхушӣ

در سمرقندش بری با دلخوشی

Наср гуфташ ту зи ман огаҳи нӣӣ

نصر گفتش تو ز من آگه نئی

Зонка бо ман дар раҳеи ҳамраҳи нӣӣ

زانکه با من در رهی همره نئی

Гар рӯм дар боғи худ афзӯни ду гом

گر روم در باغ خود افزون دو گام

Обила гирад ҳама поем тамом

آبله گیرد همه پایم تمام

Чун тавонам шуд зи Найшобӯри ман

چون توانم شد ز نیشابور من

Бор бар сар то биҷои даври ман

بار بر سر تا بجای دور من

Баъд аз он Илёс гуфт ин равшанаст

بعد از آن الیاس گفت این روشنست

Кин қадари борат агар бар гарданаст

کاین قدر بارت اگر بر گردنست

Оҷизигар то Самарқандаши барӣ

عاجزی گر تا سمرقندش بری

Вар барӣ донам ки то чандаш барӣ

ور بری دانم که تا چندش بری

Ҷумлаи бори хуросони рӯзу шаб

جملهٔ بار خراسان روز و شب

То абад бар гардани тест эй аҷаб

تا ابد بر گردن تست ای عجب

Чун қиёмат боз андозад бисот

چون قیامت باز اندازد بساط

Бочунин борӣ чаҳсозӣ бар сирот

باچنین باری چه سازی بر صراط

Бори байнами олимӣ бар гарданат

بار بینم عالمی بر گردنت

То буд як гардаи нон хӯрданат

تا بود یک گردهٔ نان خوردنت

Бо чунин борӣ чу дам натавон задан

با چنین باری چو دم نتوان زدن

Бар сироти ҳақ қадам натавон задан

بر صراط حق قدم نتوان زدن

Насри ҳоле тавба карду бозгашт

نصر حالی توبه کرد و بازگشت

Тарк шоҳӣ гуфту аҳли рози гашт

ترک شاهی گفت و اهل راز گشت

Дар таҳаммули ҳарки ӯ покӣ буд

در تحمل هرکه او پاکی بود

Гар буд бар осмони хокӣ буд

گر بود بر آسمان خاکی بود

Ҳалам ӯ бор ҷаҳонӣ мекашад

حلم او بار جهانی میکشد

Мекунад суд ва зӣоне мекашад

میکند سود و زیانی میکشد