Робиъаи як рӯз дар вақти баҳор

رابعه یک روز در وقت بهار

Шуд даруни хонаи торику тор

شد درون خانهٔ تاریک و تار

Сари фурӯи барад аз ҳамаи олами бзир

سر فرو برد از همه عالم بزیر

Ҳамчунон мебуд хуши хуш то бдир

همچنان میبود خوش خوش تا بدیر

Пеш ӯ шуд зоҳидӣ гуфт ин замон

پیش او شد زاهدی گفت این زمان

Хези беруни ои вбнгр дар ҷаҳон

خیز بیرون آی وبنگر در جهان

То бибинӣ сунъи рангоранг ӯ

تا ببینی صنع رنگارنگ او

Чанд бошӣ беш азин дилтанг ӯ

چند باشی بیش ازین دلتنگ او

Робиъа гуфташ ки ту дар хонаи ой

رابعه گفتش که تو در خانه آی

То ба бинии сонеъ эй девонаи рой

تا به بینی صانع ای دیوانه رای

То чаҳ хоҳам кард сунъи баҳр ва бар

تا چه خواهم کرد صنع بحر و بر

Сонеъам нақдаст бо сунъам мабар

صانعم نقدست با صنعم مبر

Гар бсонъ дар дилати роҳӣ буд

گر بصانع در دلت راهی بود

Дар бар он сунъ чун коҳӣ буд

در بر آن صنع چون کاهی بود

Чун касеро ин чунин роҳӣаст боз

چون کسی را این چنین راهیست باز

Аз чаҳ бояд кард бар худ раҳи дароз

از چه باید کرد بر خود ره دراز

Каъбаи ҷон рӯй ҷонон диданаст

کعبهٔ جان روی جانان دیدنست

Рӯй ӯ дар каъба ҷон диданаст

روی او در کعبهٔ جان دیدنست

Гар чунин бинии ҷаҳони байни хўонмт

گر چنین بینی جهان بین خوانمت

Варна нобӣноӣ бе дайни хўонмт

ورنه نابینای بی دین خوانمت